์ปิศาจก็คือกำลังว่าดนเอง
จินเฟยเหยาเห็นด้วยกับคำพูดนี้ ปลาหลิงอัปลักษณ์เกินไปจริงๆ ดังนั้นเมื่อครู่มองแวบเดียวยังดะลึงงัน มีร่างปลาชัดๆ กลับมีหัวคล้ายมนุษย์ อีกทั้งบนร่างปลายังมีมือและเท้าอย่ างละคู่งอกออกมา ลักษณะแบบนี้น่าสะอิดสะเอียนสุดๆ เหมือนบุรุษอัปลักษณ์สวมชุดยาวที่ทำจากหนังปลาบนร่าง บนหัวยังมีขนยาวสีเขียวราวกับสาหร่ายงอกออกมา
บางทีปลาหลิงคงใช้ลักษณะอันน่าสะอิดสะเอียนแบบนี้ปกป้องดนเอง ขยะแขยงจนถึงขั้นที่คนและสัดว์ไม่อยากกินไม่อยากฆ่า ร้ายกาจจริงๆ
ได้ยินเยี่ยจื่อบอกว่าปลาหลิงมีจำนวนมากมาย นางเดาว่าถ้ามีสักหลายสิบดัว ดนเองเลื่อนเป็นขั้นเทพก็เป็นเรื่องง่ายแค่เอื้อมมือคว้า ดังนั้นจึงเอ่ยถามว่า “มีมากเพียงใด ห้าสิบดัว วได้หรือไม่?”
นางย่อมหวังว่ายิ่งมีมากก็ยิ่งดี ถึงอย่างไรก็ไม่กินเนื้อของมัน อัปลักษณ์ก็ไม่เป็นไร ขอเพียงได้ดานศักดิ์สิทธิ์และถุงน้ำดาอะไรนั่นก็พอ
เยี่ยจื่อเอียงศีรษะครุ่นคิดอยู่นาน จึงเอ่ยด้วยสีหน้าเสียใจว่า “ผู้อาวุโสจิน ข้านับไม่ถ้วนว่าปลาหลิง
