ขาในมุมอันห่างไกล หน้าประตูปลูกต้นไม้ไม่ทราบชื่อ ทั้งยังเลี้ยงเป็ดไว้หลายตัว
เห็นทั้งสองคนมีสีหน้าประหลาดใจ จู๋ซวีอู๋จึงเอ่ยแนะนำว่า “ด้านหน้าสำนักหลิงเถี่ยวมีตึกรองที่น่าเกรงขามอยู่หลังหนึ่ง ปกติใช้เป็นตึกหลักรับรองแขกที่มาเยือน ทว่าตอนมีเรื่องสำคัญกลับจัดการหารือขึ้นที่นี่ เรื่องในครั้งนี้สำคัญอย่างยิ่งดังนั้นจึงประชุมที่นี่”
“เจ้าอยู่ที่นี่มีฐานะใด?” เห็นศิษย์สำนักหลิงเถี่ยวจำนวนไม่น้อยคารวะเขามาตลอดทาง ทั้งยังสามารถเข้าออกเขตหวงห้ามหลังเขาได้ตามสบาย แม้แต่ความลับของตำหนักหลักก็รู้ จินเฟยเหยาอดถามอย่างสงสัยไม่ได้
จู๋ซวีอู๋ชะงักไปนิดหนึ่งจึงเอ่ยว่า “อาจารย์ของข้าเป็นบุตรสาวของซือจุนแห่งสำนักหลิงเถี่ยว แต่ไม่ยอมรับการอบรมสั่งสอน หนีออกไปเอง หลังไปถึงโลกวิญญาณเป่ยเฉินก็เข้าสำนักตงอวี้หวง ดังนั้นนางจึงเป็นคนของสองสำนัก ตอนข้ายังเยาว์วัยเคยติดตามนางมาอาศัยอยู่ที่นี่หลายสิบปี เนื่องจากความสัมพันธ์นี้ คนของสำนักหลิงเถี่ยวจึงเกรงอกเกรงใจข้า โดยพื้นฐานแล้วถือเป็นคนกันเอง”
“ข้านึกว่าเจ้าจะแต่งฮุ่นตุ้นเป็นภรรยาเสียอีก ดังนั้นจึงใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ราวกับปลาได้น้ำมาตลอด” จินเฟยเหยาหัวเราะหึๆ
“ข้าจะทำ
