ที่โลกอื่น รีบร้อนไปขนาดนี้อันตรายอย่างยิ่ง ต้องรักษาชีวิตไว้ก่อนเรื่องทุกอย่าง
ระหว่างสนทนา คนทั้งสามก็มาถึงหน้ากระท่อมไม้ เป็ดสองตัวค้นหาก้อนหินกินเองราวกับข้างๆ ไม่มีใคร และไม่สนใจพวกเขาเลยสักนิด จู๋ซวีอู๋กลับผลักประตูไม้นำพวกเขาสองคนเข้าไป
จินเฟยเหยาติดตามเขาเหยียบย่างเข้าไปในบ้านไม้ เบื้องหน้าเปิดกว้างทันที คิดไม่ถึงว่าในบ้านไม้จะเป็นตำหนักใหญ่อันงดงาม พื้นปูผลึกโปร่งใสแวววาว ใช้มุกล้ำค่าและหยกวิญญาณทำเป็นกำแพง ศิลาแสงราตรีสูงขนาดเท่าตัวคนฝังอยู่บนเพดาน สาดส่องภายในห้องราวกับอยู่ภายใต้แสงอาทิตย์อันร้อนแรงตอนกลางวัน
ด้านหลังโต๊ะเตี้ยซึ่งสลักเสลาจากหยกที่จัดวางอยู่สองฟากข้างมีคนนั่งอยู่สิบกว่าคนแล้ว เกือบทั้งหมดมีพลังบำเพ็ญเพียรขั้นกำเนิดใหม่ มีชายชราหนวดเครายาวถึงอกคนหนึ่งนั่งอยู่บนเวทีสูงด้านบนสุด หนวดเคราและผมเผ้าเป็นสีขาวทั้งหมด ยิ่งแลดูมีกลิ่นอายแห่งเซียนมากขึ้น บนร่างมีพลังบำเพ็ญเพียรขั้นแปลงจิตช่วงกลาง เพียงพอจะทำให้ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่กลุ่มนี้เชื่อฟังชั่วคราว
จู๋ซวีอู๋พาพวกเขาเดินไปเบื้องหน้า ประสานมือคารวะพลางเอ่ยว่า “คารวะเจ้าสำนัก พอดีข้ามีสหายเซียนสองคนมาที่โลกวิญญาณเ