เหมือนยาระดับสูง”
สีหน้าของจินเฟยเหยาเปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์อย่างยิ่ง ก่อนหน้านี้ได้ยินว่าที่นี่มีของกินมากมาย นางคิดว่ายังกินที่โลกวิญญาณโหยวอวิ๋นไม่เพียงพอ มาถึงที่นี่ตั้งใจจะกินเป็นการใหญ่ สักรอบ แต่พอได้ฟังแล้วดูเหมือนแม้แต่ปราณวิญญาณฟ้าดินของที่นี่ก็มีปัญหา กินไม่ได้เลยสักอย่าง!
เห็นสีหน้าของนางไม่น่าดูอย่างยิ่ง ผู้บำเพ็ญเซียนคนนี้รีบอธิบายว่า “ผู้อาวุโสไม่ต้องกังวล ถ้าอยากได้ของดีจริงๆ ไม่ต้องไปยังสถานที่ของคนธรรมดา ในแต่ละเมืองล้วนมีเท่ออู้ถ ถังที่มีของกินของใช้ให้ผู้บำเพ็ญเซียนโดยเฉพาะ อาหารในนั้นรับประกันว่าไม่เติมสิ่งปลอมปน ทั้งยังมีราคาถูก ไม่แพงเหมือนโลกภายนอก ถึงแม้ไม่ใช่ผู้บำเพ็ญเซียนทั้งหมดที่สามารถเข้ าเท่ออู้ถังได้ แต่ผู้อาวุโสมีพลังบำเพ็ญเพียรขั้นกำเนิดใหม่ทั้งยังมาจากต่างโลก ต้องเข้าไปได้แน่”
“เจ้าไปเถอะ” จินเฟยเหยาปล่อยเขากลับไป มองปู้จื้อโหยวที่แอบหัวเราะอยู่นานทางด้านข้างแล้วด่าทออย่างอารมณ์เสีย “มีอะไรน่าขำ
