่งหลิงซื่อตี้ก่อน” ปู้จื้อโหยวเคยมาที่นี่หลายครั้ง ดีกว่าจินเฟยเหยาที่ไม่รู้จักทางเลยสักนิด ดังนั้นจึงคิดถึงสิ่งที่สะดวกสบายอย่างยิ่งซึ งเคยนั่งก่อนหน้านี้หลายครั้ง
“มีของดีแบบนี้ด้วย? พวกเรารีบไปเถอะ” พอจินเฟยเหยาได้ฟังก็ไม่สนใจจะโต้เถียงกับเขา ตอนนี้ขาดเพียงหนังสุกรผีเสื้อหยก ขอเพียงสามารถชิงมาไว้ในมือได้ต่อไปหวาหวั่นซีจะได้ไ ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องร่างกายเสียหายอีก
ปู้จื้อโหยวนำนางมาถึงหน้าพื้นที่ว่างขนาดใหญ่อย่างชำนาญทาง บนพื้นที่ว่างมีรถวิญญาณหนึ่งคัน รถวิญญาณคันนี้ประกอบขึ้นจากรถวิญญาณยี่สิบคัน อย่างน้อยที่สุดบรรทุกคนได้คร รั้งละเกือบพัน เวลานี้มีคนธรรมดาจำนวนมากกำลังต่อแถวขึ้นรถวิญญาณตามลำดับ
“นี่คืออะไร!” จินเฟยเหยาตกตะลึงอยู่บ้าง รถวิญญาณยาวขนาดนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยแข็งแรง อีกทั้งเหตุใดผู้โดยสารเกินกว่าครึ่งจึงเป็นคนธรรมดา
“โลกวิญญาณเหอเซี่ยสร้างรถวิญญาณให้พวกเขานั่งเป็นพิเศษเพื่อความสะดวกสบายของคนธรรมดา เพี