ยงจ่ายศิลาวิญญาณเล็กน้อยก็สามารถไปยังสถานที่อื่นๆ ได้อย่างรวดเร็ว” ปู้จื้อโหยวอธ ธิบาย
จินเฟยเหยามองรถยาวคันนี้อย่างหมดวาจา “มิใช่ไม่มีเรือเหาะที่สามารถนั่งได้หลายร้อยหลายพันคนเสียหน่อย เรือเหาะแลดูปลอดภัยกว่าเจ้านี่มากนัก”
“สิ่งที่เรือเหาะใช้คือศิลาวิญญาณมากมาย อย่างน้อยที่สุดเรือเหาะออกเดินทางครั้งหนึ่งต้องใช้ศิลาวิญญาณชั้นล่างนับหมื่นก้อน ถ้าเก็บแพงคนธรรมดาคงนั่งไม่ไหว รถวิญญาณชนิดนี้คั นหนึ่งใช้ศิลาวิญญาณชั้นล่างเพียงสิบก้อน ยี่สิบคันใช้ศิลาวิญญาณเพียงสองร้อยก้อน เก็บคนละห้าหกศิลาวิญญาณ ไม่รู้ได้กำไรตั้งกี่เท่า” เผชิญหน้ากับจินเฟยเหยาที่คิดคำนวณ ได้ไม่ถ้วน ปู้จื้อโหยวจึงคำนวณให้นางดู
พอคำนวณแบบนี้จินเฟยเหยาก็เข้าใจ อีกทั้งได้ยินปู้จื้อโหยวบอกว่าเจ้าสิ่งนี้แล่นได้รวดเร็ว เห็นว่าไวกว่าความเร็วของเรือเหาะอีก สามารถไล่ตามของวิเศษเหาะเหินระดับบนเหล ล่านั้นได้
