“ฮ่าๆๆ เจ้าอยากได้หรือ? ขายให้เจ้าถูกๆ มีของดีอะไรมาแลก ทางที่ดีเป็นวัตถุดิบที่สามารถหลอมหุ่นเชิดได้” จินเฟยเหยาหยอกล้ออินเยวี่ยด้วยสีหน้าทะเล้น บางครั้งยังอดหัวเราะหึๆ ๆ ขึ้นมาไม่ได้
อินเยวี่ยมองนางอย่างหมดวาจา เมื่อครู่นางพัวพันมังกรปิศาจ ดึงดันจะเอาค่ามัดจำจากร่างมังกรปิศาจ…เป็นเล็บขาหลังห้าเล็บ
เล็บหนึ่งสูงเท่าร่างนาง ห้าเล็บเพียงพอให้นางหลอมสร้างหวาหวั่นซีห้าคน ไม่มีกระดูกมีเล็บก็พอฝืนใช้ได้ จินเฟยเหยายิ้มอย่างกระหยิ่มยินดี นางรู้ว่าอินเยวี่ยก็อยากได้กร ระดูกมังกรจึงคิดจะนำเล็บอันหนึ่งแลกสิ่งของกับอินเยวี่ย
“เขียนรายการวัตถุดิบที่เจ้าต้องการให้ข้า ข้าจะดูว่ามีสิ่งของเหล่านี้หรือไม่” อินเยวี่ยยิ้มและเอ่ยอย่างอ่อนโยน
“เจ้ารอข้าดูก่อนว่านอกจากกระดูกและหนังสุกรผีเสื้อหยกยังต้องการสิ่งใดอีก” จินเฟยเหยาหัวเราะหึๆ นำตำราเวทหุ่นเชิดออกมาพลิกค้นหา
“ข้ามีโลหิตสีเงินของม้าสายตรงฉีหลินนิดเดียว ถ้าเจ้ามีเอามาให้ข้าอีกหนึ่งขวด ยังมีเหล็กอ่อนวารี ข้าต้องการแน่ๆ ให้ข้าคิดอีกหน่อยว่า
