ยังมีอะไรอีก จริงสิ หว่างคิ้วหุ่นเชิ ดบังเอิญถูกข้าจิ้มเป็นรู ตอนนี้ใช้มุกล้ำค่าใส่ลงไป แต่ต่อไปต้องกลายเป็นจุดอ่อนแน่ ถ้าเจ้ามีของดีอะไรที่มีขนาดใกล้เคียงกันก็ขายให้ข้าด้วย ข้าจะเพิ่มมันเข้าไป” จินเฟยเ เหยาพลิกดูตำราเวทหุ่นเชิด พลางบอกสิ่งของที่ต้องการแก่อินเยวี่ยไม่หยุด
บนใบหน้าของอินเยวี่ยแขวนรอยยิ้ม นั่นเป็นรอยยิ้มป้ายยี่ห้อก่อนหั่นราคา ท่าทางพร้อมต่อราคาแล้ว
ในถ้ำเซียนที่มืดครึ้มและเย็นเยียบของเขา ภายใต้การมุงดูของฝูงศพ จินเฟยหยาต่อรองราคาอย่างยากลำบาก เผชิญหน้ากับยอดฝีมือด้านค้าขาย ความหน้าหนาของนางไม่มีที่ให้ใช้ออกจึงพ พ่ายแพ้โดยสมบูรณ์
มองอินเยวี่ยหยิบเหล็กอ่อนวารีขนาดเท่ากำปั้น โลหิตม้าสายตรงของฉีหลินครึ่งขวดเล็กออกมาจากถุงเฉียนคุนด้วยใบหน้าขมขื่น จากนั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว เรื่องนี้ทำให้จินเฟยเหยา แค้นใจ เพียงแต่นี่คือราคาที่ตนเองเจรจาไว้ ไม่เหมาะจะกล