ยมาทำให้ตนเองล้มคว่ำ
นางเพิ่งจัดแจงเสร็จสิ้นก็เห็นสิ่งของเหมือนเถ้าสีดำลอยมา จากนั้นกิ่งไม้ที่งดงามเหล่านี้ก็เปลี่ยนเป็นสีดำอ่อนยวบและนอนอยู่บนพื้นทั้งหมดทันที ภาพนี้ทำให้จิตใจจินเฟยเหยา าตึงเครียด ผิวหนังหดเกร็ง แม้แต่ขนก็สั่นสะท้าน
ไม่รู้ว่าอินเยวี่ยไม่ได้คิดจะจัดการนางหรือไม่ เถ้าสีดำเหล่านั้นจึงหยุดอยู่ห่างจากนางหนึ่งก้าว ล่องลอยอย่างสงบนิ่ง จินเฟยเหยาโล่งอก จากนั้นเงยหน้ามองคนทั้งสองที่กำลังต่ อสู้กันอยู่ทางนั้น
ร่างเดิมของจูเชวี่ยคือเผ่ามนุษย์ ทว่าถูกวิญญาณจริงของจูเชวี่ยยึดครองตั้งแต่เด็ก ตอนปรากฏตัวแต่ละครั้งล้วนใช้ร่างของจูเชวี่ย ดังนั้นผู้บำเพ็ญเซียนของโลกวิญญาณโหยวอวิ๋น นต่างนึกว่าเขาเป็นสัตว์ขั้นเทพ ทว่าที่จริงคำนวณพลังบำเพ็ญเพียรของเขาตามเผ่ามนุษย์ก็เพิ่งขั้นแปลงจิต ขณะจัดการจินเฟยเหยายังได้เปรียบเล็กน้อย ทว่าอ่อนแอเกินไปสำหรับ อินเยวี่ยที่อยู่ขั้นว่างเปล่า
แต่จินเฟยเหยาเห็นว่า ถึงอินเยวี่ยเป็นเพียงขั้นกำเนิดใหม่ เกรงว่าคนขั้นแปลงจิตก็ยังต้องหวาดกลัวเขา เจ้าหมอนี่อย่าว่าแต่กินเลย เข้าใกล้ไม่ได้เลยสักนิด ใครเข้าใกล้คน นนั้นก็ตาย ลูบนิดหน่อยก็บาดเจ็บล้มตาย น่ากลัวจริงๆ อี
