เลื่อนขั้นขึ้นไป”
จูเชวี่ยมีสีหน้าเย็นชามองไปทางอินเยวี่ย “เจ้าหมายความว่าอย่างไร พวกเจ้าได้วิญญาณจริงสัตว์เทพ ไม่ใช่เผ่ามนุษย์แต่แรกแล้ว มีเพียงกลับคืนสู่เผ่ามารจึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด ขอเพียงมีคนรู้ฐานะ พวกเจ้าจะถูกล่าสังหาร หรือยังคิดจะให้วันเวลาเช่นนี้ดำเนินต่อไป?”
“ขอบคุณในความหวังดีของเจ้า ข้าไม่สนใจบุญคุณความแค้นระหว่างเผ่าปิศาจและเผ่ามนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเผ่าปิศาจเองก็อาศัยการสังหารสัตว์ปิศาจเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตนเองต้องการมาเช่นกัน ถ้าไม่อยากให้คนอื่นทำ ตนเองก็อย่าทำสิ อีกทั้งเพราะเหตุใดข้าต้องช่วยเหลือเผ่าปิศาจด้วย ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงว่าพวกเราไม่ได้เป็นคนเลือกวิญญาณจริง” อินเยวี่ยแย้มยิ้ม กลับเผ่าปิศาจและการสู้รบอะไรนั่นล้วนเป็นเรื่องเสียเวลา สิ่งที่กระทบกับการหาศิลาวิญญาณเป็นเรื่องน่าเบื่อหน่ายทั้งนั้น
“ความหมายของพวกเจ้าสองคนคือไม่คิดจะยืนอยู่ฝ่ายเผ่าปิศาจ ทว่าจะไปช่วยเหลือเผ่ามนุษย์กับเผ่ามาร!” จูเชวี่ยยืนขึ้นทันควัน จ้องมองพวกเขาสองคนด้วยสายตาดุร้าย
จินเฟยเหยาส่ายศีรษะ “ทำไมเจ้าถึงได้สุดโต่งขนาดนี้นะ ใครบอกว่าพวกเราไม่ช่วยเผ่าปิศาจก็จะช่วยเผ่ามนุษย์และเผ่ามาร ทั้งสามเผ่านี้เกี่ยวอะไรกั
