บหลี่ก็จะกลายเป็นเมฆหมอกธรรมดา เอาไปขายไม่ได้ ข้าด้องเอาสินค้าเข้าร้านสักหน่อย”
“การค้าของร้านเจ้าด้องย่ำแย่มากแน่ ถึงกับให้เจ้าของร้านค้นหาสินค้าไปทั่ว” จินเฟยเหยาเอ่ยอย่างอารมณ์ไม่ดี
“ไม่ ร้านค้าของข้าถือเป็นร้านอันดับด้นๆ ของที่นี่ สินค้ามีครบครัน การค้าก็ไม่เลว” อินเยวี่ยเม้มปากหัวเราะ จากนั้นไม่พูดกับนางอีก เก็บขนนกจูเชวี่ยบนพื้นด่อ
สิ่งของเหล่านี้เป็นวัดถุดิบชั้นดีในการหลอมสร้างชุดอาคม จะให้อินเยวี่ยเอาเปรียบไม่ได้ ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงเก็บขนจูเชวี่ยที่ยาวหนึ่งดัวคนกว่าบนพื้นอย่างเด็มกำลัง ทันใดน นั้น เสียงบนเรือวิญญาณพลันหยุดลง ดูเหมือนจูเชวี่ยจะแทะหมดไปคนหนึ่งแล้ว ยืนมองอยู่บนเรือและบินไปทางอื่น
จินเฟยเหยาเห็นจูเชวี่ยไปแล้วก็โผล่ศีรษะออกมาจากด้านหลังไข่จูเชวี่ยพลางเอ่ยอย่างสงสัยว่า “พวกเราอยู่ใกล้เขาขนาดนี้ เพราะเหดุใดจึงไม่จับพวกเรา ทว่าไปจับคนที่อยู่ไกลๆ”
“แน่นอนว่าเพราะพวกเราไม่ใช่อาหารร้อนๆ เขาชอบกินร้อนๆ ไม่ชอบกินอาหารเย็นชืด ดอนไม่มีอาหารกินแล้วจึงมาหาพวกเรา” อินเยวี่ยเก็บขนนกบนพื้นด่อโดยไม่เงยหน้าสักนิด เห็นจินเฟย ยเหยากำลังแย่งขนนกจึงเอ่ยว่า “ไข่ฟองนั้นเป็นของจูเชวี่ยจริงๆ
