ชะตาชีวิตของพวกนางอยู่บนนั้น บางคนทนไม่ไหวเริ่มร่ำไห้ออกมาอีกครั้ง น่าเสียดายที่ร้องไห้จนน้ำตาแห้งไปนานแล้ว เวลานี้ได้แต่ ส่งเสียงแหบแห้งออกมา
เรือวิญญาณเหาะไปเหนือเกาะเมฆ จินเฟยเหยาโผล่ศีรษะมองลงไป บนเกาะเมฆแห่งนี้มีพื้นที่เพียงห้าสิบกว่าหมู่ มีกิ่งก้านสีกุหลาบงอกเต็มไปหมดราวกับปะการัง บนพื้นทั้งหมดก็มีเจ็ด สีสัน เห็นได้ชัดว่าทุกแห่งบนเกาะมีสีสันสดใสงดงามจับตาอย่างยิ่ง
ในกิ่งก้านสีกุหลาบมีพื้นที่ว่างรูปวงกลมประมาณสิบหมู่ กิ่งก้านเหล่านั้นถูกหักกองเป็นรังนกขนาดใหญ่ สายตาของจินเฟยเหยาตกลงในรัง ในนั้นมีไข่สูงหนึ่งตัวคนกว่าตั้งอยู่ ไข ข่ราวกับหินผลึกสีกุหลาบ บางครั้งมืดบางครั้งสว่างดุจเตือนทุกคนว่ามันเป็นไข่ที่มีชีวิตไม่ใช่หินผลึก
“มีไข่จริงๆ ด้วย ไม่รู้ว่าจะอร่อยหรือไม่” จินเฟยเหยาจุปากพึมพำกับตนเอง สิ้นเสียงก็มีสายตาแค้นเคืองมองมาที่ร่างนางทันที
เวลานี้บนเรือวิญญาณไม่มีผู้บำเพ็ญเซียน เรือวิญญาณลำนี้ใช้สำหรับบรรทุกสตรีโดยเฉพาะ เนื่องจากไปมาระหว่างสองแห่ง ดังนั้นความเร็วจึงรวดเร็วกว่าของวิเศษหลบหนี จินเฟยเหยาเหลีย ยวซ้ายแลขวามาตลอดทาง ท่าทางสนอกสนใจอย่างยิ่ง เดิมทีก็ทำให้ทุกคนไม่พอใจอยู่แล้ว ตอนนี
