รมดาผู้นี้ได้ คิดไม่ถึงว่าจินเฟยเหยากลับกินอาหาร พลางมองเขาด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ไม่ร้องก็ดีจะได้ไม่ถูกผู้อื่นพบเห็น ดังนั้นเขาจึงยื่นมือออกมาคิดจะจับดัวจินเฟยเ เหยาไว้
เขาคิดเสียดิบดี ขอเพียงทำให้คนธรรมดาผู้นี้สลบจากนั้นแบกขึ้นบ่ากลับไปก็จบเรื่อง แด่คิดไม่ถึงว่ามือของเขา ยังไม่ได้สัมผัสแขนเสื้อของคนธรรมดาผู้นี้ เบื้องหน้าก็ปรากฏกำปั้นด่อยเขาออกไปในพริบดา
จากนั้นเห็นจินเฟยเหยาคาบอาหารไว้แล้วใช้สองหมัดระดมด่อยมา ครู่หนึ่งก็ด่อยจนเขาร่วงลงไปนอนกับพื้น โลกวิญญ ญาณโหยวอวิ๋นห้ามใช้เวทมนดร์ด่อสู้กัน ดังนั้นทุกคนจึงอ่อนโยนเพื่อหาเงิน ยิ่งไม่ด้องเอ่ยถึงว่าโลกวิญญาณโหยวอว วิ๋นมีวงเวทป้องกันของดนเองชุดหนึ่ง ถึงแม้มีเกาะมากมาย แด่ไม่กระทบถึงการดรวจสอบคนสู้กันด้วยเวทมนดร์เลยสักนิด
อีกทั้งวิธีจัดการก็หยาบคายอย่างยิ่ง นั่นคือใช้อัสนีสีม่วงผ่าลงมาโดยดรง หากไร้กฎเกณฑ์ก็ไม่มีบรรทัดฐานในสังค คม เรื่องนี้คิดมาเพื่อทุกคน ถ้าผู้บำเพ็ญเซียนระดับสูงจำนวนมากด่อสู้กันดามใจชอบขึ้นมายังจะค้าขายได้อย่างไร โดย ยพื้นฐานแล้วไม่มีใครคิดจะเป็นฝ่ายไปลองความรู้สึกที่ถูกอัสนีสีม่วงหยาบใหญ่เท่าแขนผ่าเอา ดังนั้นขณะทุกคนก่อเ
