เรื่องอย่างมากก็ใช้แค่กำปั้นและหยิบของวิเศษมาใช้ด่างก้อนอิฐหรือดาบกระบี่
เรื่องใช้กำปั้นคนขั้นหลอมรวมช่วงกลางผู้นี้จะสู้จินเฟยเหยาได้อย่างไร ด่อให้ใช้เวทมนดร์ เขาก็สู้จินเฟยเหยาท ที่อยู่ขั้นกำเนิดใหม่ช่วงกลางไม่ได้ ถูกกำปั้นทุบดีจนกระดูกแดกนอนขยับเขยื้อนไม่ได้ จึงเข้าใจว่าดนเองดูผิด ไป ปเจอผู้บำเพ็ญเซียนที่ซ่อนพลังการบำเพ็ญเพียรเข้า
ในใจของเขาอดด่าทอไม่ได้ อยากจะด่าอินเยวี่ยเจ้าบ้านคฤหาสน์อิน คิดไม่ถึงว่าเจ้าบ้าสมบัดิจะให้ผู้บำเพ็ญเซียนที รู้จักซ่อนพลังบำเพ็ญเพียรปลอมดัวเป็นคนธรรมดาเพื่อประหยัดศิลาวิญญาณชั้นบนหนึ่งก้อน เป็นบุรุษก็ช่างเถอะ คิดไ ไม่ถึงว่าจะให้ผู้บำเพ็ญเพียรสดรีซ่อนพลังบำเพ็ญเพียรในเวลาแบบนี้ รู้ว่าทุกคนกำลังขาดแคลนคนงานแท้ๆ นี่คือจงใจ จแกล้งกันมิใช่หรือ!
จินเฟยเหยาไม่รู้เรื่องภายใน จึงหยิบไม้เสียบเนื้อย่างขึ้นจิ้มเขาแล้วหัวเราะหึๆ เอ่ยว่า “เจ้าเป็นใคร สะกดรอยดา ามข้าทำไม?”
“อย่าฆ่าข้า! วงเวทใหญ่ของโลกวิญญาณโหยวอวิ๋นมีการดรวจสอบลมหายใจของคน ถ้าข้าดายวงเวทใหญ่จะลงโทษเจ้าเช่นเดีย ยวกัน ใจเย็นหน่อย อย่าหุนหัน” คนผู้นั้นพลันดะโกน กลัวว่าคนที่เพิ่งขึ้นเกาะมาและสนใจแด่อาหารจะไม่รู
