าดกลัว อินเยวี่ยสังหารคนอย่างเงียบเชียบท ทำให้คนตายไปโดยไม่รู้ตัว หลายครั้งล้วนสังหารคนได้นับร้อยนับพันคนในพริบตา แม้แต่มือก็ยังไม่ยกขึ้น แค่ยืนอยู ตรงนั้นแล้วคนที่อยู่โดยรอบทั้งหมดก็ถูกฆ่าตาย
“พิษอันร้ายกาจยิ่ง…” หากมิใช่ตัวพั่งจื่อมีพิษและมีความรู้สึกเฉียบไวต่อพิษ เกรงว่าจินเฟยเหยาคงไม่กล้าเดิ นกับอินเยวี่ย จะตายอย่างไรก็ยังไม่รู้เลย
ผู้บำเพ็ญเซียนที่ได้พบก่อนหน้านี้ คนที่ใช้พิษมีน้อยมาก บางครั้งบางคนก็ใช้พิษห่วยๆ ขอเพียงปล่อยออกมาจะมีกล ลิ่นเหม็นและควันเต็มท้องนภา ถ้าโดนพิษเพียงกินยาถอนพิษเล็กน้อยก็หาย ไม่เหมือนยาพิษของอินเยวี่ย ไร้สีไร้ก กลิ่นก็กำจัดคนได้ ขอเพียงโดนพิษแม้แต่เวลากินยาแก้พิษก็ยังไม่เหลือไว้ให้เลย
สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือเขาไม่ได้ใช้แม้แต่ปราณวิญญาณจึงยังไม่ถือว่าลงมือจริงๆ ภายใต้ใบหน้าอันอ่อนโยนที่แ แท้ซ่อนจิตใจเช่นไรเอาไว้นะ ไม่สนใจว่าเป็นบุรุษ สตรี เด็ก หรือคนชรา เขาไม่เคยลังเลเลยสักนิด
แต่ละครั้งที่ลงมือไม่เคยปล่อยสิ่งมีชีวิตให้รอดเลยสักตัว สังหารจนเกลี้ยงเกลา
“ธรรมชาติของดอกลั่วเสียชอบน้ำ น่าจะอยู่ในสถานที่ที่มีทะเลสาบ พวกเราไปดูด้านหลังกัน จริงสิ จมูกข
