่ ถ้ายังไม่หนีอีกอาจจะจบชีวิตได้
ทันใดนั้นเหนือศีรษะมีเสียงโครมคราม หลังคาตำหนักพังลงมาทั้งหมด ฝุ่นธุลีปกคลุมไปทั่วบรรยากาศอึมครึม รอจนฝุ่นละอองจางหายไป ราชันภูติปีนลงมาจากกองเศษซาก เบื้องหน้าปรากฏสัตว์ปิศาจสูงสามสิบกว่าจั้งตัวหนึ่ง
เขาไม่รู้ว่านี่เป็นสัตว์ปิศาจอะไร เห็นเพียงร่างครึ่งท่อนของฮ่องเต้อาณาจักรหลงเวยห้อยอยู่นอกปากของสัตว์ปิศาจ มุมปากของมันยังมีอาภรณ์ล้ำค่าเหลืออยู่บ้าง ท่าทางก่อนหน้านี้เชื้อพระวงศ์ถูกมันกินไปไม่น้อย
เห็นฮ่องเต้ถูกมันเงยหน้าสะบัดขึ้น แล้วอ้าปากกว้างเจ็ดแปดจั้งกินฮ่องเต้แห่งอาณาจักรหลงเวยลงไปกร้วมๆ ฮ่องเต้เพิ่งลงท้อง บนท้องนภาก็มีมังกรแสงสีทองหยาบสามสี่จั้งตัวหนึ่งพุ่งมาจากบนท้องนภา การปรากฏตัวของมันพกพาเสียงมังกรคำรามดังสนั่น พอปรากฏตัวก็ตวาดอย่างมีโทสะ “คิดไม่ถึงว่าจะกล้าสังหารทายาทตระกูลข้า ข้าจะเอาจิตวิญญาณดั้งเดิมของเจ้ามาทำตะเกียงวิญญาณ! ให้เจ้าขออยู่ไม่ได้ ขอตายก็ไม่สำเร็จ!”
“ไสหัวไป!” จินเฟยเหยาแค่คำรามใส่มังกรทอง จากนั้นยกกรงเล็บตบไปทีหนึ่ง มังกรยังเอ่ยไม่จบก็ถูกนางโจมตีสลายไป
“ถุย แค่วิญญาณแก่ๆ มาทำเป็นยิ่งใหญ่ข่มขู่ใครกัน!” จินเฟยเหยาหลังแปลงเป็นเทาเที่ยมีพล
