ังบำเพ็ญเพียรขั้นแปลงจิต ในวังหลวงราวกับดินแดนที่ไร้ผู้คน เห็นสิ่งใดก็กินสิ่งนั้น เชื้อพระวงศ์ที่ถูกกลืนกินพวกนั้นล้วนมีมังกรทองตัวน้อยใหญ่แตกต่างกันออกมา
แต่ต่อให้มีมังกรทองมากมายกว่านี้ก็ช่วยอะไรไม่ได้ ขนาดมังกรทองตัวใหญ่ที่สุดของฮ่องเต้ยังถูกนางตบสลายไป ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงมังกรตัวเล็กๆ พวกนั้น แค่คำรามก็หวาดกลัวจนสลายไป ถึงมีมังกรทองนำนางไปแท่นประหารเซียนได้ บนนั้นก็ไม่มีใครเลย ตัวใหญ่ขนาดนี้ แท่นประหารเซียนไม่พอให้นางนั่งครึ่งก้นเสียด้วยซ้ำ
ราชันภูติอ้าปากกว้างมองสัตว์ปิศาจที่วิ่งมาอีกด้านของวังหลวง เขารู้ว่าตนเองได้ยินไม่ผิด น้ำเสียงที่สัตว์ปิศาจตัวนั้นพูดเมื่อครู่คือจินเฟยเหยาที่อยู่ร่วมกับตนเองมาหลายวัน
“ที่แท้นางเป็นสัตว์ปิศาจขั้นเทพ?” ราชันภูติไม่เคยเห็นสัตว์ปิศาจที่พูดภาษามนุษย์ได้มาก่อน อดคาดเดาไม่ได้ว่านี่คือสัตว์ปิศาจขั้นเทพในตำนาน ได้ยินมาว่าสัตว์ปิศาจแบบนี้กลายร่างเป็นมนุษย์ได้ ฟังภาษามนุษย์เข้าใจและพูดภาษามนุษย์ได้ เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าจะปลอมแปลงได้สำเร็จขนาดนี้ ถ้าไม่กลายร่างเป็นสัตว์ก็ดูไม่ออกเลยว่าไม่ใช่คน
จินเฟยเหยาวิ่งวุ่นวาย ป่วนในวังหลวงจนเละเทะ ไม่รู้ว่ามาถึงหน
