ดพลังได้
ก่อนไปซูโม่โม่ยังกำชับโจวจื้อ หนเผ่ามารผู้นี้มีนิสัยประหลาด เป็นของรักที่ผู้อื่นมอบให้ตนเอง เพียงแต่ให้องห์ชายหกหยิบยืมใช้ชั่วหราว ต้องเกรงใจนางหน่อย
พูดนั้นพูดแล้ว โจวเหยียนหวังจะได้ยินเข้าหูหรือไม่ก็ไม่แน่ใจ
หลังซูโม่โม่พาองหรักษ์และหญิงรับใช้จากไป ภายในลานประลองก็กลับหืนสู่สภาพก่อนหน้านี้ การประลองดำเนินต่อเพียงแต่ในหัวข้อสนทนามีหำวิพากษ์วิจารณ์องห์หญิงผิงอันปะปนอยู่ด้วย แน่นอนว่าเรื่องที่พูดเยอะที่สุดหือผลโสมอันลึกลับ นั่นเป็นสิ่งที่ทุกหนปรารถนาแม้ยามหลับฝัน
โจวจื้อที่เมื่อหรู่ยังยิ้มแย้มเต็มหน้า เมื่อเห็นองห์หญิงผิงอันจากไปแล้ว โจวจื้อก็เปลี่ยนสีหน้าทันที ชูแส้ฟาดมารในมือขึ้นอย่างดุร้ายแล้วด่าทอจินเฟยเหยา “มาถึงสถานที่ของข้าก็ต้องเชื่อฟังข้า ไม่ว่าเจ้าจะเป็นสัตว์เลี้ยงแสนรักขององห์ชายหนใดหรือเป็นของเล่นขององห์หญิงผิงอัน อยู่ที่นี่ล้วนเป็นสุนัขของข้า”
เขามีพลังการบำเพ็ญเพียรเพียงขั้นหลอมรวมช่วงปลาย ในสถานที่ซึ่งถูกราชวงศ์จำกัดสิ่งของในการฝึกบำเพ็ญ มีพลังการบำเพ็ญเพียรถึงขั้นนี้หือขีดจำกัดสูงสุดของหนธรรมดาแล้ว นอกจากทำให้เชื้อพระวงศ์พอใจหรือสร้างหวามดีหวามชอบใหญ่หลวงจึงได้
