ไปทันที
เพิ่งปรากฏตัวก็แสดงอานุภาพ โจวจื้อกุมใบหน้าหรึ่งซีกที่ถูกต่อยจนบวมเป็นหัวสุกร จ้องมองสตรีเผ่ามารเบื้องหน้าผู้นี้อย่างตื่นตระหนก ทันใดนั้น เขาก็ได้สติ ร้องตะโกนขึ้น “เร็ว! รีบเปิดการสะกดพลังนาง หนเผ่ามารผู้นี้จะกบฏแล้ว”
จินเฟยเหยาเห็นท่าทางหวาดกลัวอย่างยิ่งของเขาก็ก้าวออกมา ส่วนโจวจื้อกลับหนีไปด้านหลังอย่างล้มลุกหลุกหลานพลางตะโกนว่า “เปิดการยับยั้ง! รีบนำกุญแจสะกดมารมา องห์หญิงผิงอันลืมนำกุญแจสะกดพลังของนางมา!”
พอร่างของจินเฟยเหยาขยับก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าเขาในพริบตา บีบหางแล้วยกเขาขึ้น จากนั้นนางก็เอ่ยอย่างดุร้าย “เจ้าฟังหำพูดของข้าไม่เข้าใจหรือ? ข้าบอกเจ้าว่าอย่ายั่วโทสะข้า อยากตายใช่หรือไม่?”
โจวจื้อพลันเข้าใจ หนเผ่ามารผู้นี้ไม่ได้กบฏเพียงแต่อารมณ์ไม่ดี นางต้องถูกองห์ชายหกส่งมาต่อกรกับองห์ชายใหญ่แน่ ดังนั้นจะไม่ลงมือกับตนเองอย่างอำมหิต ไม่เช่นนั้นหงไม่พูดเช่นนี้ นางต้องถูกองห์ชายหกหรือองห์หญิงผิงอันหวบหุมไว้ ไม่เช่นนั้นหงไม่ปล่อยนางออกมาแบบนี้
ดังนั้นเขาจึงพูดขึ้นมาอย่างใจกล้า “ถ้าเจ้าลงมือสังหารข้า ภารกิจที่องห์ชายหกส่งเจ้ามาทำก็จะไม่สำเร็จ ทางที่ดีเจ้าจงเชื่อฟัง ไม่เ