างระแวดระวัง ซูโม่โม่ก็ถอนหายใจเบาๆ เอ่ยอย่างเสียใจอยู่บ้าง “ท่านเซียนเป็นขั้นกำเนิดใหม่แล้ว ถึงจะซ่อนพลังการบำเพ็ญเพียร ปิดบังผู้อื่นได้แต่กลับปิดบังข้าไม่ได้ บนร่างของท่านเซียนมีปราณมังกรทอง คาดว่าองค์ชายสามคงถูกท่านเซียนสังหาร ส่วนข้ามีเรื่องหนึ่ง มีเพียงคนที่กล้าสังหารเชื้อพระวงศ์จึงกล้าไปทำ ข้าหาคนช่วยเหลือในโลกวิญญาณเทียนตี้ไม่ได้ ไม่มีใครกล้าต่อต้านราชวงศ์”
นี่คืออะไรกันแน่? เพราะเหตุใดนางมองแวบเดียวก็มองทะลุข้าได้ เป็นเพียงคนธรรมดาชัดๆ จินเฟยเหยาสงสัยยิ่ง ยายนี่เป็นใครกันแน่ ขนาดข้ากินคนยังดูออก
“พั่งจื่อ ได้ยินหรือไม่ นางบอกว่าข้าเป็นคนดี นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนบอกว่าข้าเป็นคนดี ตาแหลมจริงๆ” แต่พอคิดอีกที จินเฟยเหยาก็ถ่ายทอดเสียงบอกพั่งจื่ออย่างกระหยิ่มใจ
พั่งจื่อถลึงตาใส่นางอย่างอารมณ์ไม่ดี “เปล่า นางไม่ได้พูดว่าเจ้าเป็นคนดีเสียหน่อย นางเพียงแค่บอกว่าเจ้าเป็นคนไร้หัวใจ เห็นผลประโยชน์มาก่อน ดังนั้นจึงทำข้อแลกเปลี่ยนกับเจ้าได้อย่างวางใจ”
พั่งจื่อส่งเสียงร้องอ๊บๆ ชุดหนึ่ง ผู้อื่นเพียงได้ยินเสียงกบร้อง จินเฟยเหยากลับได้ยินคำพูดเหล่านี้
ไม่รอให้จินเฟยเหยามีโทสะ ซูโม่โม่ก็รีบโบกมือเอ่
