็น
พั่งจื่อมองรถเล็กๆ คันนั้นแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยถามอย่างสงสัย “อ๊บอ๊บ?”
จินเฟยเหยาส่ายศีรษะ “ไม่กิน ชิ่งจี้ระดับขั้นต่ำเกินไป อีกทั้งตอนนี้เพิ่งขั้นห้า ทายาทสัตว์เทพเช่นนี้กินแล้วตานศักดิ์สิทธิ์อาจจะมีขนาดเพียงเมล็ดงา ไม่มีประโยชน์เลยสักนิด ขับรถไปจากด้านบนอย่างน่าเกรงขามแบบนี้ กลิ่นหอมยังถูกองค์ชายในรถกลบ สิ่งของแบบนี้กินไปก็ไร้ความหมาย ขนาดกลิ่นของผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ยังสะกดไม่ได้”
รถมังกรขับผ่านไป คนบนถนนก็ยืนขึ้นอีกครั้ง ทว่าเรื่องในวันนี้แปลกประหลาดเกินไป ทุกคนล้วนพากันวิพากษ์วิจารณ์ ระฆังเทียนเวยดังถึงยี่สิบครั้งเต็มๆ จึงหยุดลง สีหน้าเผ่ามนุษย์บนถนนล้วนแปรเปลี่ยน
อาณาจักรหลงเวยมีกฎเกณฑ์บรรพชนตราไว้ ฮ่องเต้สวรรคตระฆังหลงเวยตียี่สิบสี่ครั้ง องค์ชายสิ้นพระชนม์ตียี่สิบครั้ง ส่วนพระนัดดาตีน้อยหน่อยแค่สิบแปดครั้ง อย่างองค์หญิงดังเพียงสิบสองครั้ง พวกท่านอ๋องและผู้สืบทอดดังเพียงแปดครั้ง
วันนี้ดังยี่สิบครั้งแสดงว่ามีองค์ชายคนหนึ่งสิ้นพระชนม์
ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันของอาณาจักรหลงเวยมีองค์ชายสามสิบเจ็ดคน องค์หญิงสี่สิบเอ็ดคน พระนัดดาหนึ่งร้อยยี่สิบสามคน องค์ชายคนใดสิ้นพระชนม์กันแน่?
เรื่อง
