” ใต้เท้าหลงพ่ายแพ้ให้กับสุราคืนวิญญาณต่อหน้าขวดหยกเล็กๆ ที่เคยบรรจุสุราใบหนึ่ง
ขอเพียงมีสุราคืนวิญญาณ ใต้เท้าหลงก็เป็นเพียงเมฆาล่องลอย ตะกละตายขลาดเขลา ท้องแตกตายเปี่ยมความกล้าจริงๆ[1] สุดท้ายก็ยังกลัวความตาย
จินเฟยเหยาโยนขวดหยกให้พั่งจื่อเลีย และเริ่มใช้การถ่ายทอดเสียงหารือเรื่องขโมยศิลาเทียนฮุ่น นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ ย่อมต้องหารือให้ดี
พวกเขาสองคนหารือเรื่องไร้คุณธรรมกัน ส่วนพั่งจื่อและเสี่ยวหวั่นนำขวดหยกไปเจ้าดมทีข้าดมทีและเริ่มเลียด้วยท่าทางตะกละราวกับหิวโหยมาหลายชาติ ความเคลื่อนไหวที่เสี่ยวหวั่นเลียขวดหยกกลับทำให้ผู้บำเพ็ญเซียนจำนวนมากที่เดินผ่านมามีนิสัยสัตว์ป่าปะทุขึ้น เกิดความคิดสัปดน พลังทำลายล้างมากเพียงพอที่จะใช้ยิ้มเดียวล่มเมืองได้
จินเฟยเหยาที่ไม่ได้ดื่มสุราคืนวิญญาณและยังขัดเขินที่จะเลียขวดแผ่พลังกดดันออกไปทำให้บรรดาผู้บำเพ็ญเซียนที่กางกระโจมเล็กๆ ล้อมวงดูเสี่ยวหวั่นเลียขวดหวาดกลัวจนไร้สามารถ หลังจากขับไล่คนไปนางก็แย่งขวดหยกจากมือเสี่ยวหวั่นมาเก็บ ทำให้เสี่ยวหวั่นทั้งร่ำไห้ทั้งอาละวาด
สุดท้ายจินเฟยเหยาไร้หนทาง ได้แต่พาพวกเขาไปจากเกาะก้วนถิงแล้วค่อยว่ากัน
ปู้จื้อ