ามารและช่วยเหลือเผ่ามารอย่างลับๆ ดังนั้นต่อมาเผ่ามนุษย์จึงตกเป็นรอง เนื่องจากมีสายลับมากเกินไป”
“ดินแดนของเผ่ามารกว้างใหญ่ขึ้นไม่น้อย โลกระดับดินจึงรวมอยู่ในโลกระดับวิญญาณด้วย คนที่ชื่อสยงเทียนคุนได้ประโยชน์จากเรื่องนั้นไม่น้อย บวกกับหน้าตาน่าเคารพจึงกลายเป็นคนในฝันของสตรีจำนวนมาก แต่สตรีเหล่านั้นก็ไม่คิดบ้าง อาศัยรูปโฉมอัปลักษณ์ของพวกนางถึงแต่งไปวันหน้าจะมีหน้ามายืนอยู่เบื้องหน้าเขาหรือ?” ปู้จื้อโหยวเอ่ยอย่างยินดี เริ่มพูดกับตนเองต่อไปอย่างหยุดไม่ได้
คิดไม่ถึงว่าพี่สยงยิ่งอยู่ยิ่งชั่วร้าย แม้แต่เรื่องทรยศเผ่ามนุษย์ก็ทำได้ คาดว่าชีวิตในตอนนี้อยู่อย่างมีความสุขแน่ เดิมทีจินเฟยเหยาคิดจะถามปู้จื้อโหยวชื่นชมเขาใช่หรือไม่ ทว่าคำพูดพอมาถึงปากกลับเปลี่ยนเป็นประโยคนี้ “ใต้เท้าอาปู้ เจ้าคงไม่ได้ชอบเขาหรอกนะ เขาหน้าตางดงามมาก”
“พูดจาเหลวไหล” ปู้จื้อโหยวยกกล้องยาสูบในมือขึ้นเคาะศีรษะจินเฟยเหยาหนึ่งที “ข้าไม่สนใจแบบนี้ แต่ใต้เท้าหงกลับสนใจอย่างยิ่ง พัวพันสยงเทียนคุนอยู่หลายปี”
ได้ยินคำพูดของเขา จินเฟยเหยาก็เกือบจะสำลักน้ำลาย เงยหน้าขึ้นหวนระลึกถึงท่าทางของจอมมารหงและสยงเทียนคุนอย่างตกตะลึงพรึงเ
