กบก็ไม่อยากมองดูมากนัก
“กรี๊ด!” หวาหวั่นซีอาละวาดอย่างรุนแรง ใช้เรี่ยวแรงมหาศาลในมือทึ้งผมบนศีรษะลงมา ศีรษะครึ่งหนึ่งกลายเป็นล้านเลี่ยน นางถือเส้นผมสีดำครึ่งหนึ่งตะลึงงันทันที
จินเฟยเหยาเห็นแบบนี้ก็กระโดดมาใช้มือแย่งเส้นผมในมือนางไปแล้วด่าทออย่างเดือดดาล “เจ้าทำอะไรน่ะ! นี่เป็นขนยาวที่ดึงลงมาจากร่างหลังข้าแปลงกายเป็นเทาเที่ยนะ เจ็บมากด้วย! ถ้าเจ้าทึ้งขาด ข้าจะใช้น้ำหมึกของปลาหมึกย้อมเอ็นสัตว์ทำเส้นผมให้เจ้า”
“คุณภาพต่ำเกินไปแล้ว!” หวาหวั่นซีพูดออกมาประโยคหนึ่งอย่างเสียใจแล้วหลับตาไม่เคลื่อนไหว
“จริงๆ เลย กลายเป็นหุ่นเชิดแล้วยังเจ้าอารมณ์ขนาดนี้ สงบบ้างไม่ได้เลย” จินเฟยเหยาสั่นเส้นผมในมือ โชคดีที่ไม่ได้ทึ้งจนขาด ไม่เช่นนั้นต้องเปลี่ยนร่างเป็นเทาเที่ยมาดึงขนทำเส้นผมให้นางอีก
แต่นางก็ถอนหายใจยาวเอ่ยอย่างช่วยไม่ได้ว่า “ข้าก็อยากใช้กระดูกสัตว์ขั้นเก้าบวกกับหนังสุกรผีเสื้อหยกทั้งตัวสร้างร่างหุ่นเชิดอันสมบูรณ์แบบออกมา แต่ใครจะรู้ว่าข้าอยู่ที่โลกวิญญาณซิงหลัวมาสี่สิบกว่าปี เจอหนังสุกรผีเสื้อหยกชิ้นเท่านี้พอสร้างแค่ส่วนศีรษะพอดี ส่วนคอลงมาย่อมต้องฝืนใจใช้ไปก่อน มีหนังสัตว์ชนิดใดก็ใช้ห
