ให้จินเฟยเหยาซ่อมแขนอย่างสงบนิ่ง
จินเฟยเหยาเพิ่งเอ่ยวาจาจบ ดวงตาของเนี่ยนซีก็หลับลงอย่างกะทันหัน สองอึดใจต่อมาก็ลืมตาขึ้นทันที ขึ้นเสียงคำราม “จินเฟยเหยา! คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะฉวยโอกาสตอนที่ข้าไม่อยู่ว่าร้ายข้า ครั้งหน้าถ้าออกไปล่าสัตว์ปิศาจอีก ข้าจะไม่ลงมือ ให้เจ้าเหนื่อยตาย!”
“เอะอะแทบตายแล้ว! ตอนพวกเจ้าผลัดเปลี่ยนกันออกมาบอกเตือนหน่อยได้หรือไม่ ข้าตกใจหมด” จินเฟยเหยากำลังฟังเนี่ยนซีเอ่ยวาจาอ่อนโยนอยู่ พลันเปลี่ยนเป็นหวาหวั่นซีกะทันหัน เกือบจะทำให้นางตกใจ
หวาหวั่นซียังบ่นอย่างหยิ่งทะนง จากไม่พอใจร่างกายจนมาถึงเกาะลอยได้เล็กเกินไป คนรับใช้มีน้อย แม้แต่ขาดบุรุษก็พูดออกมา จินเฟยเหยาคร้านจะโต้เถียงกับนาง ถึงมัดตัวบุรุษมาให้ ใครจะกล้าคร่อมร่างนาง
จินเฟยเหยาคิดไม่ถึงว่าตนเองใส่วิญญาณของหวาหวั่นซีในหุ่นเชิดร่างแยกวิญญาณจริงจะทำให้เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ วิญญาณของหวาหวั่นซีสร้างขึ้นจากวิญญาณหวั่นซีจำนวนนับไม่ถ้วนที่ถูกสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณทำขึ้น ในนั้นมีวิญญาณที่โตเต็มวัยจำนวนไม่น้อย บางอันหลอมรวมกันแล้ว บางอันกลับดำรงอยู่ดังเดิม
เมื่อนางนำหนังสุกรผีเสื้อหยกที่ใช้เงินก้อนโตประมูลได้จากสถานประมูลแ
