ละโลหิตม้าสายตรงของฉีหลินที่ได้จากหลินชิงเจียงหลอมกล้ามเนื้อและผิวหนังให้หัวกะโหลกหุ่นเชิด ทั้งยังใช้วัสดุอื่นๆ ทำองคาพยพทั้งห้า นางจึงเข้าใจว่าเพราะเหตุใดก่อนหน้านี้จึงมักจะถูกหัวกะโหลกงับ
คิดไม่ถึงว่าในวิญญาณของหวาหวั่นซีจะมีคนมากมาย ปกติคนที่ออกมาบ่อยที่สุดคือหวาหวั่นซี เนื่องจากพลังจิตวิญญาณของนางแข็งแกร่งที่สุด ต่อมาคือเนี่ยนซี เนี่ยนซีคนนี้ไม่ได้ปัญญาอ่อน เนื่องจากหลอมรวมกับสติปัญญาของหวั่นซีคนอื่นๆ จึงเป็นปกติแล้ว นอกจากพูดจานุ่มนวลได้ นางก็แตกต่างจากหวาหวั่นซี นางไม่มีพลังโจมตี
ทว่าสิ่งที่ทำให้จินเฟยเหยาปวดศีรษะมากที่สุดคือมีเพียงขณะที่หุ่นเชิดเป็นหวาหวั่นซี หุ่นเชิดจึงมีพลังการบำเพ็ญเพียรขั้นกำเนิดใหม่ช่วงปลาย ขณะที่หุ่นเชิดเป็นคนอื่นๆ จะไม่มีประโยชน์เลยสักนิด เป็นแบบนี้ก็ช่างเถอะ คิดไม่ถึงว่าในนั้นยังมีวิญญาณจริงของท่านแม่หวาซีด้วย หญิงชราคนนี้พูดมากเกินไป
ขอเพียงวิญญาณท่านแม่หวั่นซีออกมา นางก็จะเริ่มกรีดมือวาดเท้าบอกว่า หญ้าในแปลงสมุนไพรยังไม่ได้ถอน เตาหลอมยายังไม่ได้ทำความสะอาด ใบของพืชวิญญาณที่เหี่ยวยังไม่ได้ตัดทิ้ง ถึงอย่างไรก็ต้องม้วนแขนเสื้อขึ้นและถือผ้าขี้ริ้วเริ่มทำงานบ้าน
