ี่ย ทางขวาของเขามีผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนหนึ่งนั่งอยู่ มีพลังบำเพ็ญเพียรขั้นกำเนิดใหม่ช่วงกลาง ใบหน้าประดุจหยก สวมชุดสีขาวงดงามและเรียบง่าย กำลังดื่มน้ำชาอย่างสงบนิ่ง นางเงยหน้าขึ้นมองจินเฟยเหยาแวบหนึ่ง สีหน้าของคนทั้งสองผนึกค้างในเวลาเดียวกัน
ในชั่วพริบตาที่สบตากับผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนนี้หัวใจของจินเฟยเหยาอดบีบรัดไม่ได้ บนร่างของผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนนี้มีกลิ่นอายของน้ำอย่างเข้มข้น ในใจจินเฟยเหยารู้สึกคุ้นเคยกับกลิ่นนั้นแต่กลับชิงชัง นางเข้าใจทันที ยายนี่มีร่างแยกสัตว์เทพสิงสู่ร่าง
มีความรู้สึกเกลียดชังเกิดขึ้น น่าจะเนื่องจากสัตว์ร้ายและสัตว์เทพเป็นศัตรูกันตามธรรมชาติ ดังนั้นจึงทำให้จินเฟยเหยาเกิดความรู้สึกเช่นนี้ ขณะเผชิญหน้าสัตว์ร้ายอย่างฉยงฉี นางไม่มีความรู้สึกไม่สบายใจใดๆ
จินเฟยเหยาเห็นสีหน้าของผู้บำเพ็ญเซียนคนนั้น ราวกับเนื่องจากแสดงสีหน้าไม่เหมาะสม แต่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นสัตว์เทพชนิดใด กลิ่นอายน้ำทำให้คนนึกถึงสัตว์เทพชนิดฉีหลินน้ำขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
ผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนนี้ก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายเข่นฆ่าจากบนร่างจินเฟยเหยา ไม่ใช่กลิ่นอายประเภทสังหารคนมากเกินไปจึงติดมา ทว่าเป็นกลิ่นอายเข่
