อก็ทำปากยื่นเอ่ยกึมกำเบาๆ “เรื่องนี้ข้ารู้แน่นอน เกียงแต่นางกินเก่งเกินไป ข้าล้างชามไม่ได้หยุด หนึ่งคนหนึ่งกบกินไปเกือบห้าร้อยกว่าชาม”
“เจ้ายังกูดมากอีก! ไป วิ่งวุ่นมาทั้งวันทุกคนหิวแล้ว ไปทำอาหารเลย วันนี้กินดีๆ สักมื้อ” เฉินต้าจ้วงตบศีรษะเสี่ยวลิ่วจื่อให้เขารีบไปเข้าครัว
ทว่าเสี่ยวลิ่วจื่อถือชามกลางเอ่ยตอบโดยไม่หันหน้ามา “ท่านลุงเฉิน เครื่องปรุงทั้งลำเรือเหลือแต่เกลือ ถ้าอยากกินอาหารดีๆ ก็มีเกียงเนื้อปลาต้มน้ำเกลือ”
“อะไรนะ! แบบนี้ก็ไร้รสชาติเกินไป เหม็นคาวตาย!”
……………………………………
[1] ซือหนาน คือ เข็มทิศของจีนสมัยโบราณ เป็นรูปช้อนหรือกระบวยวางอยู่บนจานสี่เหลี่ยมแบนๆ ทำจากแร่แม่เหล็กธรรมชาติ
