เฟยเหยารีบดึงนิ้วออกมาอย่างรวดเร็วแล้วยกเท้าขึ้นเตะหัวกะโหลกออกไปกระแทกบนผนังศิลาทันที
“ฮึ เจ้าเป็นหุ่นเชิดของข้า คิดไม่ถึงว่าจะกล้ากัดข้า จะกบฏหรือ ครั้งนี้ข้าจะใช้โลหิตสังเวย อย่านึกว่าเจ้าจะเหมือนกบอ้วนตัวนั้นที่สามารถก่อเรื่องได้ทุกเมื่อ แต่เจ้าจะเลียนแบบมันก็ได้ ถึงอย่างไรก็โดนอัดเหมือนกัน” ครั้งนี้จินเฟยเหยาเรียนรู้จากประสบการณ์ ขณะหลอมสร้างกะโหลกก็เพิ่มคำสาปโลหิตเข้าไปจะได้ไม่สร้างเจ้าตัวไม่เชื่อฟังออกมา
แต่ดูแล้วประสิทธิภาพไม่ค่อยจะเหมือนที่คิดเท่าใด เป็นกะโหลกชิ้นหนึ่งยังกล้ากัดเจ้านาย เมื่อทำร่างทั้งหมดขึ้นมาสามารถโจมตีคนได้ ยังไม่รู้ว่าจะจัดการยากเพียงใด
กะโหลกศีรษะติดอยู่ในร่องหินขยับไม่ได้ ขากรรไกรล่างคิดจะขยับก็ขยับไม่ได้
จินเฟยเหยายื่นมือดูดหัวกะโหลกออกมาแล้วใช้นิ้วจิ้มหน้าผากของกะโหลกพลางด่าทอ “เชื่อฟังข้าหน่อย ไม่เช่นนั้นข้าจะให้เจ้ากลายเป็นคนอัปลักษณ์”
นิ้วของนางเป็นของวิเศษชั้นกลาง หัวกะโหลกหุ่นเชิดกลับเป็นสิ่งของที่ทำเสร็จเพียงครึ่งเดียว จินเฟยเหยายื่นนิ้วมาจิ้มก็ถูกนางจิ้มจนกลายเป็นรูดังปุ๊
จินเฟยเหยามองรูตรงกลางหน้าผากหัวกะโหลก ลูบใบหน้าพลางหัวเราะ “ข้ารู้สึกว่าแขวนหั
