เหยานอนอยู่ริมลำธารมองพั่งจื่อที่ตาเหลือกและรู้สึกทรมานสุดขีด
หลังจากพักผ่อนสองชั่วยาม ในที่สุดก็หายเวียนศีรษะ จินเฟยเหยาลากพั่งจื่อที่ยังตาเหลือกอยู่ริมลำธารดังเดิมมาจัดการทำให้พื้นที่ว่างแล้วโยนเกาะลอยได้ออกมา
จินเฟยเหยาโยนพั่งจื่อไว้ในเกาะลอยได้ เดินมาถึงนอกกระท่อมแล้วผลักประตูเข้าไป นางเอ่ยกับในกระท่อมว่า “ที่นี่ปกติจะไม่มีคนมา ข้าจะทำหัวเจ้าก่อน ข้ายังมีวัสดุเล็กน้อย”
ภายในห้องนอกจากนางและเครื่องเรือนเล็กน้อย ยังมีวิญญาณดวงหนึ่ง คำพูดของจินเฟยเหยาคือพูดกับวิญญาณดวงนี้ วิญญาณสูงเท่าคนจริงๆ สิงอยู่ในขวดหยกใบหนึ่ง ในขวดมีจินตันของผู้บำเพ็ญเซียนเม็ดหนึ่งกำลังหล่อเลี้ยงวิญญาณดวงนี้ เวลานี้วิญญาณกำลังโผล่ออกมานอกขวด เพียงแต่เท้ายังอยู่ในขวดดังเดิม
วิญญาณดวงนี้คือหวาหวั่นซีที่มีพลังการบำเพ็ญเพียรสูงที่สุดในตานสัตว์ปิศาจของสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณ จินเฟยเหยาพบเห็นวิญญาณนางในตานสัตว์ปิศาจของสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณตั้งแต่แรกแล้ว
ถึงแม้เพียงหลังจากกระตุ้นให้สุกงอมจะเป็นวิญญาณขั้นแปลงจิตในพริบตา ทว่าราคาของมันไม่อาจดูเบาได้ ดังนั้นนางจึงแยกออกมาใส่เดี่ยวๆ ถ้านำวิญญาณดวงนี้ออกมา เกรงว่าในคฤห
