แค้นคือวงเวทส่งตัวสร้างอยู่ในลำธาร ตรงใต้ลำธารที่ลึกไม่ถึงเข่า ถ้าไม่ลงน้ำ คนธรรมดาคงไม่พบเห็นวงเวทส่งตัวนี้
จินเฟยเหยานึกขึ้นได้ คนที่ทำเส้นทางสายนี้คงเป็นเจ้าของกระจกสภาพโลกวิญญาณเสียแปดส่วน คนผู้นี้ต้องเป็นศัตรูกับก้นแน่ ไม่เช่นนั้นใครจะกินมากๆ แล้วสร้างวงเวทส่งตัวไว้ในลำธาร ต่อให้ไม่คิดจะให้ผู้อื่นใช้วงเวทส่งตัวอันนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องทำขนาดนั้น แค่ขุดถ้ำศิลาวางวงเวทก็เป็นประโยชน์ทั้งต่อตนเองและผู้อื่นแล้ว
คิดไม่ถึงว่าวงเวทส่งตัวจะทำให้เวียนศีรษะอย่างรุนแรงแบบนี้ จินเฟยเหยารู้สึกว่าไม่เพียงแค่เวียนศีรษะ ขนาดทั่วร่างก็ยังปวดเมื่อย กระดูกทั่วร่างของนางเป็นอาวุธเวทชั้นกลาง บวกกับกายเนื้อของผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ คิดไม่ถึงว่าส่งตัวอย่างต่อเนื่องยี่สิบเอ็ดครั้งจะทำเอาเมื่อยล้าอย่างรุนแรง มิน่าเล่าคนส่วนมากยังต้องเหยียบอาวุธเวทเหาะเหิน เพียงแต่ไม่รู้ว่าระยะห่างบนทะเลไกลเพียงใด ต่อให้มีกระจกสภาพโลกวิญญาณในมือก็เหาะเหินบนทะเลตามใจชอบไม่ได้ สัตว์ปิศาจในทะเลมีอยู่ไม่น้อย
“ไม่ได้ ข้าต้องพักผ่อนที่นี่สักหน่อยจึงส่งตัวต่อ เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ต้องเอาคนผู้หนึ่งออกมาลำบากด้วย” จินเฟย
