ก อย่างมากก็เวียนศีรษะเท่านั้น จินเฟยเหยาด่าทอพลางต้านทานคลื่น ลงมือทำความสะอาดวงเวทส่งตัวอย่างรวดเร็ว จากนั้นลากพั่งจื่อเข้าไปทันที ไม่อยากจะรั้งอยู่อีกแม้แต่ครู่เดียว
วงเวทส่งตัวหนึ่งอัน วงเวทส่งตัวสองอัน สามอัน…สี่อัน
เมื่อจินเฟยเหยามาถึงจุดสีแดงอันแรกที่อยู่ในทะเลหรูเมิ่ง นางก็ถูกทรมานจนไม่เป็นสารรูปแล้ว นอกจากส่งตัวหลายครั้งจะทำให้เวียนศีรษะและอาเจียน นางยังถูกคลื่นทะเลซัดจนกระเซอะกระเซิง
ตอนแรกนางคิดไม่ถึงว่าจะเจอกับคลื่นทะเล ดังนั้นจึงไม่ได้กางม่านแสงป้องกันคลื่น ภายหลังเนื่องจากเปียกไปหมดทั้งตัว ทั้งยังเดือดดาลจนคร้านจะผึ่งเสื้อผ้าให้แห้งแล้วค่อยส่งตัว ดังนั้นจึงเจอคลื่นซัดมาตลอดทาง พั่งจื่อเองก็ถูกการส่งตัวทำให้อาเจียนไม่หยุด รู้แต่แรกจะหลบอยู่ในกระเป๋าสัตว์ภูติ ไม่ออกมาทรมานแบบนี้หรอก
หนึ่งคนหนึ่งกบนอนอยู่ริมลำธาร รอจนหายเวียนศีรษะแล้วค่อยว่ากัน
วงเวทส่งตัวอันที่ยี่สิบเอ็ดสร้างอยู่บนเกาะเล็กๆ แห่งหนึ่ง เทียบกับวงเวทส่งตัวที่ราวกับกระดานกระโดดน้ำก่อนหน้านี้ ที่นี่มีพื้นที่ขนาดร้อยหมู่ สถานที่ซึ่งมีต้นไม้ให้ร่มเงาและมีลำธารเล็กๆ ไหลผ่านคือแดนเซียนแล้ว
เพียงแต่สิ่งที่ทำให้คนเคียด
