นเข้าคฤหาสน์อิน ถึงด้านหลังเป็นท้องฟ้าแจ่มใสก็รู้สึกเย็นเยียบนิดๆ
ด้านนอกเป็นแสงอาทิตย์เจิดจรัสอันอบอุ่น ทว่าภายในคฤหาสน์อินกลับเย็นเยียบและมืดครึ้ม ทั้งห้องโถงรับแขกชั้นหนึ่งมืดมาก ไม่มีแม้แต่หน้าต่าง ภายในห้องแขวนหินแสงราตรีสีขาวไว้ ปกติไม่รู้สึกอะไร ทว่าเวลานี้กลับรู้สึกว่าแสงสว่างของหินแสงราตรีเหล่านี้ขาวซีดอย่างยิ่ง
ในห้องมีวงเวทส่งตัววงเล็กๆ ไม่รู้ว่าคนไร้คุณธรรมคนใดเป็นคนทำ จึงใช้วัสดุสีแดงโลหิตสร้างขึ้น กระพริบแสงรัศมีสีแดงบนพื้นสีดำ เพิ่มความน่ากลัวให้คฤหาสน์อินหลายส่วน
บนกำแพงรอบด้านตั้งโลงศพเต็มไปหมด และมีเสียงของผู้บำเพ็ญเซียนที่ขนโลงศพดังมาจากประตู “เพราะเหตุใดโลงศพของผู้อื่นจึงสามารถเข้าไปได้ ของข้าต้องวางตากแดดไว้นอกประตู”
“สหายเซียน ท่านก็เห็นแล้วว่าด้านในมีของวางเต็มไปหมด ท่านก็ฝืนใจวางไว้ข้างนอกหน่อยเถอะ พวกเรามีคนเฝ้าให้โดยเฉพาะ รับประกันว่าไม่ถูกคนขโมยไป ทางนั้นยังมีที่ร่ม ถ้าไม่วางจะถูกคนอื่นยึดไปนะ ด้านหน้าแสงอาทิตย์แรงมาก ถ้าวางไว้ตรงนี้กลับไปก็เน่าแล้ว” เสียงผู้รับใช้ของคฤหาสน์อินเยียบเย็น ยืนอยู่ในร่มเงาประตูเอ่ยวาจาเรียบๆ
เห็นเขายื่นนิ้วที่มีเล็บสีเขียวงอกยาวช
