าไม่เคยคิดเช่นนี้หรือ? เจ้าเมืองลั่วรื่อไม่ชอบสตรีที่มีพลังการบำเพ็ญเพียรต่ำ อย่างแย่ที่สุดก็ต้องขั้นหลอมรวม อีกทั้งนางยังเป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ช่วงกลาง เจ้าคิดว่าคนขั้นหลอมรวมจะมีวิธีควบคุมนางหรือ?”
“เดี๋ยวก่อน พูดแบบนี้ หรือว่าคิดจะให้ข้าทำเรื่องทั้งหมดคนเดียว? เจ้าแค่สะบัดมือรอข้าจับโห่วกลับมา คิดได้ดีนักนะ” จินเฟยเหยาพลันรู้สึกตัว คนเข้าถ้ำเสือมีเพียงตนเอง
“แน่นอนว่าไม่ใช่ ข้าจะใช้ฐานะเจ้าเมืองจุ้ยเทียนไปพบนาง จากนั้นเจ้าต้องพยายามดึงดูดความสนใจนาง แบบนี้ข้าจะได้ทิ้งเจ้าไว้ยังที่พักของนาง แล้วค่อยคิดหาวิธีได้โห่วมาอยู่ในมือ” เหรินเซวียนจือเอ่ยยิ้มๆ
จินเฟยเหยาเอ่ยถามด้วยสีหน้างุนงง “ดึงดูดความสนใจอย่างไร?”
“น่าจะใกล้เคียงกับยั่วยวนบุรุษนะ นางชอบสตรี ก็คือคิดว่าตนเองเป็นบุรุษ เรื่องนี้น่าจะเป็นธรรมชาติของสตรี อย่างมากข้าจะให้คนสอนเจ้าว่าบิดเอวอย่างไร” เหรินเซวียนจือเอ่ยจบก็ครุ่นคิดว่าเอวน้อยๆ ของอนุภรรยาคนใดบิดส่ายได้ดีที่สุด จะได้เรียกมาสอนยายนี่ว่าบิดเอวอย่างไร
ไม่รู้ว่าจินเฟยเหยาล้วงผลลั่วหม่าออกมาจากที่ใด แทะพลางเอ่ยว่า “เจ้าประเมินข้าสูงไปแล้ว ถ้าข้ายั่วยวนบุรุษเป็น ตอนนี้ข้าคงใช้ชีวิตแบบเจ้าคนนายคนไปแล้ว เจ้าไม่รู้หรอกว่าข้าอยู่กับบุคคลยิ่งใหญ่คนใดมาตั้งหลายสิบปี เจ้าหมอนั่นมีเงินมีอำนาจมีความแข็งแกร่ง แต่สุดท้ายข้าก็ไม่ได้ประโยชน์เลยสักนิด เป็นแรงงานโดยเฉพาะ”
จิน
