้าใกล้นางได้ นางไม่ชอบบุรุษ” เหรินเซวียนจือเอ่ยช้าๆ
ไม่ง่ายดายจริงๆ ด้วย จินเฟยเหยากลอกตาใส่เขา “ฟังจากน้ำเสียงของเจ้า เจ้าเมืองแห่งเมืองลั่วรื่อคงเป็นสตรีสินะ?”
“ใช่ และยังเป็นสาวงามที่หาได้ยากคนหนึ่ง ทว่านางไม่ชอบบุรุษ ห้ามบุรุษเข้าใกล้ภายในรัศมีรอบตัวร้อยจั้ง ข้าคิดจะเข้าใกล้นางไม่ง่ายดาย เจ้าเป็นสตรี สามารถเข้าใกล้นางได้พอดี” เหรินเซวียนจือหรี่ตายิ้มแย้มมองจินเฟยเหยา
จินเฟยเหยามีความรู้สึกเหมือนติดกับทันที จึงเอ่ยอย่างเย็นชา “หรือว่าเจ้าคิดจะให้ข้าไปเข้าใกล้นาง จากนั้นทำให้นางเชื่อใจ แล้วหลอกนางมายังสถานที่ที่เจ้าลงมือได้ จากนั้นพวกเราสองคนแบ่งโห่วกันคนละครึ่ง ส่วนคนเจ้าก็เอาไปสูบพลังหยิน”
“เจ้าคาดเดาได้ใกล้เคียง มีเพียงอย่างเดียวที่คาดเดาผิด?” เหรินเซวียนจือยิ้มแย้ม ถือว่าเทาเที่ยตัวนี้ไม่ใช่ตัวโง่งมที่รู้จักแต่กินอย่างเดียว ไม่เช่นนั้นคงไม่เหมาะจะร่วมมือกันจริงๆ เขาชะงัก แย้มยิ้มอย่างเจิดจรัสผิดปกติแล้วเอ่ยว่า “นางไม่เข้าใกล้บุรุษ แต่กลับชอบสตรี”
“ชอบสตรี!” จินเฟยเหยาชะงักฝีเท้า มองเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจ
ทว่าเหรินเซวียนจือกลับหยุดลงเบื้องหน้าตำหนักหลังหนึ่ง และทำท่าทางเชื้อเชิญ “ที่นี่คื
