ท้า เอ่ยด้วยสีหน้าเมตตา
ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณคนนั้นแม้แต่หน้ายังไม่กล้าเงย ก้มศีรษะเอ่ยว่า “ตอบเจ้าเมือง ข้าเพิ่งเริ่มฝึกบำเพ็ญจริงๆ”
“เอาแบบนี้ เจ้านำป้ายชิ้นนี้ไปซั่นฟาถัง ไปเอาเคล็ดวิชาเล่มหนึ่ง วิญญาณร้อยดวง และศิลาวิญญาณชั้นล่างสองร้อยก้อน ธงวิญญาณนิลที่เป็นอาวุธเวทชั้นกลางเจ้าก็เอาไปผืนหนึ่ง หลอมวิญญาณเป็นเหล่านั้นเข้าไป รับประกันว่าใช้ควบคุมผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณช่วงต้นฝ่ายธรรมะได้อย่างไม่มีปัญหา ถ้าเจ้าสามารถหาวิธีจับวิญญาณผู้ฝึกบำเพ็ญขั้นฝึกปราณช่วงต้นเก็บลงในธงวิญญาณนิลได้ แม้แต่ผู้ฝึกปราณช่วงกลางก็ยากจะหนีคราเคราะห์พ้น” เหรินเซวียนจือล้วงป้ายหยกชิ้นหนึ่งโยนไปให้
จินเฟยเหยามองฉากนี้แบบปากอ้าตาค้าง มองผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณช่วงต้นคนนี้จากไปหลังจากขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำอีก สำหรับนางที่ยากจนแทบตายตอนขั้นฝึกปราณ รู้ราคาสิ่งของที่เหรินเซวียนจือมอบให้เป็นอย่างดี
นี่คือการช่วยเหลือผู้เริ่มฝึกบำเพ็ญอย่างใหญ่หลวง ทำให้ผู้บำเพ็ญเซียนคนนี้เริ่มต้นดียิ่งกว่าเข้าสู่สำนักอันเที่ยงธรรมเสียอีก อีกทั้งที่นี่ยังเป็นเมืองจุ้ยเทียน กลับปรากฏคนดีๆ และเรื่องดีๆ แบบนี้ แม้แต่สำนักอั
