จะบีบให้เขาเผยร่างออกมา จากนั้นฉวยโอกาสขณะที่เขายังไม่ได้กลายเป็นสายลมใช้กำปั้นของตนเองที่หลอมเป็นของวิเศษชั้นกลางอัดหน้าเขาให้ยับ
“กลายร่างเป็นเปลวเพลิงได้ เช่นนั้นข้าจะดับเปลวเพลิงของเจ้า”
รอบด้านมีเสียงผู้บำเพ็ญเซียนคนนั้นดังขึ้นอีกครั้ง จินเฟยเหยารู้สึกตาพร่า เงาตกค้างสายหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้า นางเอนศีรษะไปด้านหลังยังหลบการโจมตีครั้งนี้ได้ไม่สมบูรณ์ก็รู้สึกว่าใบหน้าเจ็บปวด นางถูกต่อยลอยออกไปอีกครั้ง
จินเฟยเหยาถูกต่อยออกจากขอบเขตเงาดำ ทะเลเพลิงนรกหายไป นางลูบใบหน้าของตนเอง มีโลหิตสดเต็มมือ
“เจ้ากล้าต่อยใบหน้าของข้าบาดเจ็บ!” จินเฟยเหยาเดือดดาล ถึงแม้บาดแผลแบบนี้หลังจากใช้พลังวิญญาณและยารักษาหายดีจะไม่ทิ้งรอยแผลเป็นใดๆ ไว้ แต่อย่างไรนางก็เป็นสตรี เห็นใบหน้าของตนเองถูกต่อยเป็นแผลจึงมีโทสะ
ฟุ่บ หลังจากจินเฟยเหยากลายร่างเป็นไฟนรกก็ฉีกเสื้อผ้าของตนเอง
ส่วนผู้บำเพ็ญเซียนบุรุษคนนั้นเห็นฉากนี้ก็เอ่ยล้อเลียน “เจ้าหาร่างจริงของข้าไม่พบจึงถอดเสื้อผ้าคิดจะยั่วยวน? ก่อนหน้านี้กระบวนท่านี้ยังใช้ได้ผลนิดหน่อย ใช้ตอนนี้ก็สายไปแล้ว”
“โฮก!” มีเสียงคำรามดังมาจากในไฟนรก ไฟนรกพุ่งพรวดขึ้นฟ้า เทาเที่ยสู
