จยิ่ง ผู้บำเพ็ญเซียนขึ้นเรือมีอะไรน่ามองกัน เพราะเหตุใดสุนัขสีดำตัวนี้จึงตั้งใจจ้องมองอยู่ตลอดเวลา หรือว่าเจ้านายของมันก็จะขึ้นเรือดังนั้นจึงให้มันมารอที่นี่ มิน่าเล่ามันจึงเฝ้าอยู่ที่นี่ตลอดไม่ยอมไปไหน ที่แท้เพราะเหตุนี้เอง
คิดไม่ถึงว่าสุนัขวิญญาณระดับต่ำจะเฉลียวฉลาดขนาดนี้ เถ้าแก่ร้านผลักประตูออกไป คิดจะพูดกับมันสักหน่อย กลับเห็นสุนัขสีดำตัวนี้ลุกขึ้นอย่างกะทันหันและจับจ้องด้านล่างด้วยดวงตาเป็นประกาย
“เจ้าหาเจ้านายพบแล้วหรือ? รีบไปเถอะ ไม่เช่นนั้นถ้าขึ้นเรือไม่ทันจะยุ่ง” ผู้บำเพ็ญเซียนที่ขึ้นเรือด้านล่างมีมากมาย เถ้าแก่ร้านไม่รู้ว่าเจ้านายของสุนัขสีดำคือผู้ใดจึงเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม
“โฮ่ง โฮ่งๆ” จินเฟยเหยาส่ายหางแล้วกระโดดลงบันได วิ่งเข้าไปในกลุ่มคนที่ขึ้นเรือ
ในกลุ่มคนด้านล่าง จินเฟยเหยาพบผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนหนึ่ง ร่างท้วมแข็งแรงดูแล้วห้าวหาญ ที่สำคัญที่สุดคือด้านหลังของนางมีสัตว์ภูติตัวใหญ่น้อยสิบกว่าตัว ตัวใหญ่สูงหนึ่งจั้งกว่า ตัวเล็กก็ยังเล็กกว่าจินเฟยเหยา มีขนาดเพียงหนึ่งฉื่อกว่าเท่านั้น นางแอบติดตามไปโดยไม่ลังเลและเดินอยู่กับกระต่ายหลิงอวิ๋นตัวหนึ่งที่ด้านหลังสุด
ผู้บำเพ็ญเซียนสตรี
