าคืนชีพกลับสวรรค์แล้วหลับตาพักผ่อน ถึงบาดแผลบนร่างจะใช้ยาคืนชีพกลับสวรรค์รักษาจนหายดี ทว่าพลังมารและการรับรู้ที่ผลาญใช้กลับได้แต่ค่อยๆ หล่อเลี้ยง
อีกทั้งการระเบิดของอัสนีสวรรค์ครานั้นก็ทำให้ห้วงการรับรู้ของเขาได้รับผลกระทบอย่างหนัก หากมิใช่ติงจั๋วบรรลุขั้นผสานร่างแต่ยังอยู่โลกระดับเทพไม่ไปโลกตู้เทียนก็คงไม่ถูกอัสนีสวรรค์ผ่า ต้องขอบคุณอัสนีสวรรค์เหล่านี้ ไม่เช่นนั้นหลงเชื่อว่าตนเองคงกำจัดติงจั๋วไม่ได้ เกรงว่าความแค้นนี้คงต้องรอตนเองบรรลุขั้นผสานร่างก่อนจึงชำระได้
จินเฟยเหยาได้รับความสะเทือนใจครั้งแล้วครั้งเล่า สองตามองเบื้องหน้าอย่างไร้ประกาย บรรทุกหลงวิ่งไปเมืองหลิงตันราวกับหุ่นเชิด หลงลืมตามองนางเป็นบางครั้ง ครู่หนึ่งก็หลับตาลงพักผ่อนต่อ
ศึกใหญ่เพิ่งจบได้สองปี ระหว่างสองเผ่าล้วนอยู่ในช่วงฟื้นฟูสันติภาพ ระหว่างทางปลอดภัยอย่างยิ่ง จินเฟยเหยาพาหลงกลับถึงเมืองตันหลิงอย่างรวดเร็ว หลังจากหลงสั่งคนเผ่ามารด้านล่างไม่ให้กำจัดอาหารนาง พั่งจื่อ และต้านิวก็กลับไปปิดด่านกักตนทันที
ชีวิตของผู้บำเพ็ญเซียนมักจะผ่านการออกจากด่านกักตนมาก่อเรื่องและปิดด่านกักตนซ้ำไปซ้ำมา
จินเฟยเหยาอยู่อย่างสงบ
