ได้ทั้งนั้น”
หลังจากเผ่ามนุษย์เสียเมืองซันจือไป เรือเหาะของเมืองวั่นเซียนสุ่ยก็ย้ายไปที่เมืองหลีฮวาซึ่งเป็นเมืองใหญ่อีกเมือง
นี่เป็นเมืองที่สร้างอยู่ในหุบเขา เนื่องจากรอบหุบเขาแห่งนี้มีต้นซานหลีงอกอยู่เต็มไปหมด ในหนึ่งปีมีแปดเดือนที่เมืองแห่งนี้ถูกปกคลุมไปด้วยกลีบดอกสีชมพูที่เบ่งบานของต้นซานหลี ดังนั้นจึงได้ชื่อนี้
เรือเหาะของเมืองวั่นเซียนสุ่ยมาถึงโลกระดับเทพเป็นเวลานาน งานซ่อมบำรุงชั่วคราวก็ใกล้เสร็จ ในไม่ช้าจะกลับเมืองวั่นเซียนสุ่ยแล้ว เนื่องจากเรื่องในครั้งนี้ มีผู้บำเพ็ญเซียนที่รุดมาจำนวนไม่น้อยต้องกลับไป ก่อนวันที่เรือจะออกเดินทาง ผู้บำเพ็ญเซียนที่เตรียมกลับโลกระดับวิญญาณต่างเร่งทำเวลา คิดจะล่าสังหารสัตว์ปิศาจที่นี่ให้มากหน่อยและค้นหาหญ้าวิญญาณมาขายหาศิลาวิญญาณ
ผู้บำเพ็ญเซียนในเมืองหลีฮวาจำนวนมากกว่ายามปกติถึงสองสามเท่า ศิษย์ของสำนักมากมายต่างมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ รอกลับเมืองวั่นเซียนสุ่ยพร้อมกัน
คนของสำนักตงอวี้หวงก็รวมอยู่ในนี้ด้วย จู๋ซวีอู๋ฉวยโอกาสที่มีคนเยอะแยะร้านค้าแบกะดินมากมาย จึงเรียกให้ไป๋เจี่ยนจู๋ไปเดินเล่นเป็นเพื่อน เห็นจู๋ซวีอู๋มีท่าทางไม่ใส่ใจ คงจู๋โหย่วที่
