ึง มืดสนิท เดินไปครึ่งชั่วยามกว่า ภายในถ้ำปรากฏโครงกระดูกขนาดยักษ์มากมาย กระดูกของซากเหล่านี้มีขนาดยักษ์ และทั้งหมดล้วนมีเพียงเบ้าตาเดียว
“นี่คือซากของยักษ์ตาเดียว?” จินเฟยเหยามองเบ้าตาที่ใหญ่กว่าตนเองพวกนั้นพลางเอ่ยถามอย่างสงสัย
หลงหยุดอยู่หน้าซากที่อยู่ด้านนอกสุด ลูบกะโหลกอันเรียบลื่นพลางอธิบายนาง “ได้ยินว่าก่อนยักษ์ตาเดียวตาย จะมาถึงสถานที่หลับพักผ่อนชั่วนิรันดร์ของพวกมัน ต่อให้ตายอยู่ข้างนอก ยักษ์ตาเดียวตนอื่นๆ ก็จะนำศพของมันส่งกลับมา”
“ฟังว่าสัตว์ปิศาจจำนวนมากล้วนเป็นเช่นนี้ มีสถานที่ซ่อนศพลับๆ โดยเฉพาะ ส่วนมากกลัวว่ากระโหลกหรือสิ่งอื่นๆ ของตนเองจะถูกผู้อื่นขโมยไป” จินเฟยเหยาเองก็พยักหน้าอย่างทรงภูมิ
“ที่เจ้าพูดก็โบราณเกินไป บางทีพวกมันแค่ทำเพื่อให้มีสถานที่หลับพักผ่อนชั่วนิรันดร์” หลงมองกระโหลกศีรษะขนาดยักษ์ชิ้นนี้ น้ำเสียงเงียบเหงายิ่ง
“อุ๊บส์” จินเฟยเหยาหัวเราะขึ้นมา เงยหน้าขึ้นก็เห็นสายตาไม่พอใจของหลงจึงรีบพยักหน้าตอบรับ “ใต้เท้าหลงพูดได้ถูกต้อง ภายใต้ราตรีมีสายฝนพรำทั่วฟ้า สามารถหาสถานที่พักร่างอย่างสงบแห่งหนึ่งได้ ใช้เลือดเนื้อหล่อเลี้ยงแผ่นดิน กระดูกขาวเฝ้ามองชนรุ่นหลังอย่างเง
