อันดับสิบ ถือว่าเป็นคนดังแล้ว ทุกห้าสิบปีโลกวิญญาณเป่ยเฉินและโลกวิญญาณอื่นๆ จะจัดงานคบหาสหายทางเวทมนตร์ครั้งหนึ่ง สิบอันดับแรกของผังสงครามวิญญาณล้วนต้องไป เงินรางวัลสูงอย่างยิ่ง มีกระทั่งของวิเศษชั้นยอด ข้าย่อมต้องไปอย่างไม่เปิดเผยฐานะสักครา”
“ดีจริง ข้าก็อยากไป ที่จริงเผ่ามารที่ข้ากำจัดมากกว่าเจ้าเยอะนะ ทำไมบนผังสงครามวิญญาณจึงไม่มีชื่อของข้า” จินเฟยเหยาเอ่ยด้วยสีหน้าไม่พอใจ
“พี่สาว นั่นเจ้ากินไม่ใช่สังหาร ป้ายสงครามวิญญาณก็ไม่มี เจ้าขึ้นผังนักกินเถอะ อีกทั้งเจ้ายังกินเผ่ามนุษย์ไปไม่น้อย ถ้าจะขึ้นผังจริงๆ ทั้งผังวิญญาณและผังโลหิตล้วนมีชื่อของเจ้า” ปู้จื้อโหยวถลึงตาใส่นางอย่างอารมณ์ไม่ดี
จากนั้นเขาก็เอ่ยอย่างเดือดดาลอีก “สัตว์ภูติสองตัวของเจ้ากินเก่งเกินไป ข้ายุ่งแทบตายทั้งวัน ยังต้องหาอาหารให้พวกมันกิน ข้าเลี้ยงไม่ไหวจริงๆ พอดีเจ้ากินฟรีดื่มฟรีอยู่ที่นี่ดูแล้วไม่เลว ขอคืนพวกมันให้เจ้า คิดไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีคนยอมเลี้ยงสัตว์ภูติแบบนี้”
“อา!” คิดไม่ถึงว่าจะถูกรังเกียจเสียแล้ว จินเฟยเหยามองไปด้านข้าง พบว่าพั่งจื่อและต้านิวยืนอยู่ฝั่งตนเอง ต้านิวกำลังช่วยตนเองสางขน ส่วนพั่งจื่อนั่งอยู่ด้า
