ทบถึงการนอนของข้า” จินเฟยเหยากลอกตาใส่หง หลับตาลงคร้านจะสนใจเขา
สำหรับจอมมารที่ชื่อหงคนนี้ จินเฟยเหยารู้สึกอยากจะกระอักโลหิต ไม่รู้ว่าหลงให้กำเนิดเจ้าหมอนี่ใช่หรือไม่ ปกติดูเย่อหยิ่งสุดเปรียบปาน ดวงตางอกเงยอยู่บนหน้าผาก[2] แต่ขอเพียงเห็นหลงก็ไร้เดียงสาราวกับเด็กน้อย ใช้หมดทุกวิธีทั้งกระเง้ากระงอดและเล่นลูกไม้อย่างไร้ยางอาย น่าแปลกที่จอมมารใบหน้าเย็นชาอย่างหลงไม่รังเกียจเขา ปล่อยให้เขาตามทั้งวันอย่างขี้เกียจจะสลัดทิ้ง
จินเฟยเหยาคร้านจะสนใจเขา ทว่าหงกลับมายุ่งกับนาง เห็นจินเฟยเหยาหลับตาไม่สนใจเขา หงใช้กิ่งไม้แหย่รูจมูกและใบหน้าของจินเฟยเหยาอีก เนื่องจากกินมากเกินไปร่างเทาเที่ยของจินเฟยเหยาจึงอวบอ้วนยิ่ง ตลอดร่างอ้วนฟูและนุ่มนิ่ม จิ้มแล้วน่าสนุก
“ฟังไม่เข้าใจหรือ! ข้าบอกว่าอย่าก่อเรื่อง!” จินเฟยเหยาพลันลุกขึ้นใช้กรงเล็บตบหงคว่ำกับพื้น จากนั้นอ้าปากงับ
แข็ง! เนื้อของขั้นแปลงจิตไม่อร่อยขนาดนี้เลย จินเฟยเหยาเดือดดาลสุดขีด หากมิใช่ปลอกคอธาราสะกดไอปิศาจในร่างเทาเที่ยไว้ นางคงกินหงไปนานแล้ว
จินเฟยเหยาเห็นว่ากัดเนื้อของเขาไม่เข้า จึงใช้กรงเล็บแหลมคมตบอีกหลายครั้ง ทำเอาเสื้อคลุมยาวสีแดงดำ
