ของเขาขาดวิ่น จากนั้นจึงย้ายร่างหนักๆ ออกจากบนร่างของเขาแล้วใช้หางกวาดหงออกไป
“ยายสารเลว หากมิใช่เห็นแก่หน้าใต้เท้าหลง ข้าต้องถลกหนังดึงเส้นเอ็นเจ้าแน่ ขนก็จะเอามาทำพรม ให้ข้าเหยียบอยู่ใต้ฝ่าเท้าทุกวัน!” หงรู้ว่าจินเฟยเหยาถูกปลอกคอธารากักพลังปิศาจของเทาเที่ยไว้ ดังนั้นจึงกล้าหยอกล้อนางเล่นแบบนี้ แต่คิดไม่ถึงว่าจะถูกตบจนคว่ำ เวลานี้เปลือยกายนั่งอยู่บนพื้นชี้หน้าด่าทอจินเฟยเหยาอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
จินเฟยเหยาย่อมรู้ว่าเขาไม่กล้าทำอะไรตนเอง นางรู้จักหลักเหตุผลที่ว่าจิ้งจอกแอบอ้างบารมีพยัคฆ์[3]ดี จึงเอียงหน้ามาส่งเสียงขึ้นจมูกให้หงแล้วนอนลงอย่างเกียจคร้านอีกครั้ง
“ใต้…ใต้เท้าหง ตรงนี้มีเสื้อผ้า เชิญท่าน...” หงกำลังมีโทสะ ด้านข้างพลันมีสตรีเผ่ามารขั้นหลอมรวมคนหนึ่งเดินถือเสื้อผ้ามาด้วยหน้าแดงก่ำและพูดจาติดๆ ขัดๆ หงลุกขึ้นยืนมองพินิจสตรีเบื้องหน้าอย่างเย่อหยิ่ง มองจนสตรีผู้นี้ใจเต้นรัว ฐานะและพลังการบำเพ็ญเพียรแตกต่างกันมากเกินไปจึงทำให้นางรู้สึกจิตใจไม่สงบภายใต้สายตาจับจ้องของหง
เห็นเขาเปลือยกายแล้วยังโอ้อวดรูปโฉมและบุคลิกลักษณะอีก จินเฟยเหยาจึงอดด่าทอไม่ได้ “ก้นโดนลมพัดแล้ว ยังเสแสร
