าและท่าทางว่านอนสอนง่ายของเขาราวกับลูกสุนัขที่กำลังประจบเอาใจ
“เหตุใดต้องยุ่งยากขนาดนี้ เผ่ามนุษย์ต้องกำลังตามหานางอยู่แน่ และไม่แน่ว่าจะใช้วิธีที่เจ้าบอก มิสู้จับตาสถานการณ์ชองเผ่ามนุษย์มากๆ ให้พวกเขาช่วยพวกเราค้นหาเทาเที่ย พวกเราเพียงแค่รอแบบสำเร็จรูปก็พอ” หลงเหลือบตาขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา
หงปรบมือ “ใต้เท้าหลง ความคิดของท่านดียิ่งนัก ข้าจะสั่งการลงไปเดี๋ยวนี้ ให้พวกเขาจับตาความเคลื่อนไหวของเผ่ามนุษย์ตลอดเวลา”
“อืม ถ้าพบว่าเผ่ามนุษย์มีคนกลุ่มใหญ่รวมตัวกันนอกเมืองก็รีบแจ้งข้าทันที”
เป็นไปตามที่หลงคาดการณ์จริงๆ ผู้บำเพ็ญเซียนเผ่ามนุษย์ร้อนใจยิ่งกว่าพวกเขา ในที่สุดก็เตรียมล่าเทาเที่ย พวกเขาคิดจะจับเป็นเทาเที่ยมากกว่าสังหารให้ตาย สำหรับจินเฟยเหยา เจ้านายของมัน ไม่มีใครเป็นห่วงความเป็นความตายของนางแล้ว ทุกคนสนใจแต่ว่าจะจับเป็นเทาเที่ยอย่างไร หลังจับได้แล้วจะทำพันธะสัญญาสัตว์ภูติกับมันอย่างไร ทั้งยังมีปัญหาร้ายแรงอย่างหนึ่ง สำนักมากมายต่างคิดจะจับมันมาครอบครอง ที่แท้จะตกเป็นของผู้ใด
ทุกคนล้วนไม่อยากปล่อยมือ ยังจับเทาเที่ยไม่ได้ก็ทะเลาะด่าทอกันอย่างถึงอกถึงใจเสียแล้ว
ระหว่างนั้น จู๋ซวีอู่แห่งสำนัก