ตงอวี้หวงก็สะบัดชายเสื้อจากไปทันที ทว่าในการประชุมล่อสัตว์ที่ย่ำแย่ที่สุดและไร้เด็กน้อย เขาคือคนที่ไม่ควรค่าแก่การเอ่ยถึง ทุกคนส่งเสียงขึ้นจมูกอย่างดูแคลนต่อการจากไปอย่างมีโทสะของจู๋ซวีอู๋ เขาถึงกับคิดจะให้เทาเที่ยกลับสำนักตงอวี้หวง เป็นเรื่องประหลาดและเหลวไหลสิ้นดี ขั้นแปลงจิตและขั้นว่างเปล่ายังไม่เอ่ยปากเลย ไหนเลยจะถึงรอบผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ตัวเล็กๆ อย่างเจ้ามาปากมาก
ส่วนทางเผ่ามารกลับง่ายกว่ามาก ใครจับได้ก็ถือเป็นของคนนั้น ขอเพียงเจ้ามีความสามารถก็จับเทาเที่ยไป คนอื่นๆ ก็ห้ามใช้กำลังแย่งชิง มีเพียงอยู่ที่ผู้บำเพ็ญเซียนเผ่ามารขั้นแปลงจิตขึ้นไป จึงคิดจะไปจับเทาเที่ย
เทียบกับเผ่ามนุษย์ เผ่ามารเคยมีร่างแยกเทาเที่ยปรากฏขึ้นสองครั้งแล้ว จึงมีความเข้าใจอุปนิสัยและความสามารถของเทาเที่ยมากกว่าเผ่ามนุษย์ เข้าใจว่าพลังการบำเพ็ญเพียรต่ำเกินไป ต่อให้จับเทาเที่ยกลับมาได้ก็ไม่มีประโยชน์ นอกจากใช้พลังสะกดทำให้มันเชื่อฟังแล้ว มันก็จะไม่ยอมรับผู้อื่นเป็นนาย
เทาเที่ยที่เย่อหยิ่งจะไม่สนใจอาหารที่ไม่คู่ควร ต่อให้เป็นร่างแยกก็จดจำหลักการนี้ไว้ในใจ เจ้านายล้วนเป็นเพียงสิ่งที่หยิบยืมมาใช้เท่านั้
