ฏิเสธ ได้แต่หยิกสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณแล้วถามว่า “รีบบอกมา น้ำพุความฝันอยู่ที่ใด! ไม่เช่นนั้นข้าจะกินเจ้า ถึงอย่างไรเจ้าก็เป็นหยวนอิงของผู้บำเพ็ญเซียน หน้าตาอัปลักษณ์หน่อยก็ไม่เป็นไร ขอเพียงรสชาติดีเป็นใช้ได้”
“เจ้าพูดเรื่องพวกนี้กับสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณตัวหนึ่งจะได้ผลหรือ? จริงจังหน่อย ข้าจะไปหาตามสถานที่ที่มีเมืองดู ไม่แน่ว่าอาจจะถามได้ความ” ปู้จื้อโหยวรู้สึกว่านางต้องกินอิ่มจนเวียนศีรษะไปแล้วแน่ๆ หรือยังหวังจะให้สัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณตัวหนึ่งพูดจาได้
ทว่าเรื่องที่เกิดขึ้นต่อมากลับทำให้เขาตะลึงงัน เห็นสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณขนาดเท่าฝ่ามือตัวนั้น ยื่นมือชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง จากนั้นจินเฟยเหยาก็เรอและพยักเพยิดไปทางนั้นพลางเอ่ยว่า “ใต้เท้าอาปู้ เชิญไปทางด้านนั้น”
จากนั้นนางก็โยนสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณกลับใส่ขวด ผนึกให้ดีแล้วซุกเก็บ
ปู้จื้อโหยวมองความเคลื่อนไหวอันลื่นไหลของนาง จึงเอ่ยถามว่า “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณฟังคำพูดของเจ้าเข้าใจ?”
จินเฟยเหยาเบิกตาโตมองเขา เอ่ยอย่างไม่เข้าใจ “ไหนบอกว่าทุกสรรพสิ่งล้วนมีวิญญาณ อีกทั้งนี่ยังเป็นหยวนอิงของผู้บำเพ็ญเซียนขั้นแปลงจิต ข่มขู่มันนิ
