อหน่วย นางไม่เช็ดน้ำตาที่ไหลลงมาเปรอะใบหน้า จ้องมองจินตันเม็ดแน่วนิ่งนั้นแล้วเอ่ยว่า “อารอง! ข้าจะต้องช่วยท่านหาร่างที่เหมาะสมให้ได้ ท่านวางใจเถอะ!”
จากนั้นนางก็ล้วงขวดหยกใบหนึ่งออกมา กัดริมฝีปากเก็บจินตันที่กำลังจะหนีไว้อย่างเจ็บปวด ผู้บำเพ็ญเซียนนิรนามที่น่าสงสาร เพิ่งถูกคนเรียกเป็นอารองอย่างงุนงง ครู่เดียวจินตันก็ถูกคนเก็บไปแล้ว
จินเฟยเหยาเก็บจินตันต่อหน้าทุกคน ปาดเช็ดน้ำตา กอดขวดหยกแน่นแล้ววิ่งออกจากฝูงชน ทิ้งเงาหลังอันโดดเดี่ยวและโศกเศร้าไว้ให้ทุกคน
“ฮ่าๆๆ ดียิ่งนัก ในที่สุดข้าก็ได้จินตันแล้ว ของสิ่งนี้ดีกว่าตานสัตว์ปิศาจมากนัก กินตอนนี้เลย จะได้ไม่วิกาลยาวนานฝันมากความ” จินเฟยเหยาหาสถานที่ลับตาแห่งหนึ่งซ่อนตัว ใช้พลังวิญญาณนำจินตันออกมาจากขวด หัวเราะหึๆ แล้วโยนเข้าปาก พอเข้าปากก็ละลายทันทีจริงๆ ครู่หนึ่งจินตันก็ตกถึงท้อง อร่อยกว่าตานสัตว์ปิศาจหลายเท่า
จินตันลงท้องแล้วจินเฟยเหยาก็คลำทางกลับมาอีกทันที คิดจะดูว่ายังมีญาติสนิทอีกหรือไม่ ตอนนางกลับมา หงเตรียมตัวเปิดศึกกับผู้บำเพ็ญเซียนเมืองซันจือแล้ว มองหงที่อยู่ไกลๆ ยามนี้จินเฟยเหยาจึงเข้าใจว่าเพราะเหตุใดเมื่อครู่จ
