ยังไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน สุดท้ายกลับทำงานฟรีไม่มีค่าแรง จริงเสียด้วย ใช้ชีวิตอยู่ในสำนักช่างน่าสงสาร งานประเภทนี้คิดจะไม่ทำก็ไม่ได้
ผู้บำเพ็ญเซียนเหล่านี้ราวกับขีดแบ่งเขตแดนของตนเอง ระหว่างแต่ละคนห่างสองจั้ง ต่างคนต่างขุดไม่สนทนากัน แต่ละคนมีความแค้นอันใหญ่หลวงราวกับอยู่ในคุก เทียบกันแล้ว รู้สึกเหมือนจินเฟยเหยาที่เข้ามาเองสมองจะมีปัญหา
จินเฟยเหยาเดินมองผู้บำเพ็ญเซียนเหล่านี้ไปตลอดทางจึงพบสถานที่ที่ไม่มีคนขุด เห็นตำแหน่งดูไม่เลว อีกทั้งยังไม่มีคนคอยสังเกตจึงตัดสินใจขุดตรงนี้
นางลูบศิลาสีขาวเหล่านั้นอย่างสงสัย สัมผัสธรรมดาอย่างยิ่ง ไม่ต่างอะไรกับก้อนหินธรรมดา จากนั้นจินเฟยเหยาก็ล้วงมีดสั้นเล่มหนึ่งที่ไม่รู้ว่าหลอมตั้งแต่สมัยไหนออกมาจากถุงเฉียนคุน ปกตินางใช้อาวุธเวทชั้นบนที่ขนาดเล็กและเหมาะมือเล่มนี้หั่นเนื้อรับประทาน นางยกมีดสั้นขึ้นขุดตรงศิลาวิญญาณชั้นบนที่โผล่ออกมาหนึ่งในสามก้อนหนึ่งบนกำแพง
ไม่ขยับ ไม่ขยับเลยสักนิด ออกแรงแล้วยังไม่ขยับ มีดสั้นถูกปักคาไว้บนศิลาสีขาว ปลายมีดอันคมกริบแทรกเข้าไปในศิลาสีขาวไม่ได้เลยสักนิด จินเฟยเหยามึนงง ใช้มือถ่ายเทพลังวิญญาณลงไปแล้วปักมีดลงบนผนังส
