ีขาว
ปักนั้นปักเข้าไปได้ แต่ยังแข็งจนน่าตกใจดังเดิม เนิ่นนานนางจึงทำให้ก้อนหินขนาดเมล็ดข้าวร่วงลงมาได้ ส่วนศิลาวิญญาณชั้นบนก้อนนั้นมีขนาดใหญ่เท่าข้อนิ้ว วันหนึ่งขุดศิลาวิญญาณให้ได้หนึ่งร้อยก้อนเป็นไปไม่ได้เลยสักนิด มิน่าเล่าคนเหล่านั้นจึงนำอาวุธเวทแก่นชีวิตออกมาใช้อย่างใจกว้าง เกรงว่าคิดจะรีบทำให้เสร็จเร็วๆ แล้วกลับบ้าน
ให้จินเฟยเหยานำทงเทียนหรูอี้ออกมาขุดศิลาวิญญาณ นางก็ไม่ยินยอม ไม่ใช่คนโง่งมเสียหน่อย นางครุ่นคิด พลันนึกหาวิธีอันเหมาะสมได้ทั้งยังไม่ต้องกลัวของวิเศษเสียหาย
ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงจ่อนิ้วกลางมือขวาขึ้นใส่ศิลาวิญญาณชั้นบนบนหินสีขาว เห็นนิ้วกลางของนางมีแสงสีดำส่งออกมานิดๆ จากนั้นขุดลงบนศิลาวิญญาณ เกิดความมหัศจรรย์ขึ้น หินสีขาวข้างศิลาวิญญาณชั้นบนถูกนางขุดทิ้งร่วงกราว ครู่หนึ่งศิลาวิญญาณก้อนหนึ่งก็ถูกนางขุดออกมา
จินเฟยเหยามองศิลาวิญญาณชั้นบนในฝ่ามือก็อยากจะส่งเสียงหัวเราะ ด้วยความเร็วนี้ เกรงว่าหนึ่งวันตนเองคงขุดศิลาวิญญาณได้หลายร้อยก้อน แต่นางไม่ได้ส่งเสียงดังประกาศให้รู้ ทว่ามองไปรอบด้าน ที่นี่มีคนมากเกินไป ถ้าตนเองขุดได้เร็วจะถูกคนริษยาได้ง่าย
ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงกอดอก
